"Albo czy sądzicie, że na próżno Pismo mówi: Zazdrośnie chce On mieć tylko dla siebie ducha, któremu dał w nas mieszkanie? Owszem, większą jeszcze okazuje łaskę, gdyż mówi: Bóg się pysznym przeciwstawia, a pokornym łaskę daje." Jak. 4:5-6
"Podobnie, młodzi, bądźcie ulegli starszym; wszyscy zaś przyobleczcie się w szatę pokory względem siebie, gdyż Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje. Ukórzcie się więc pod mocną rękę Bożą, aby was wywyższył czasu swego," 1 Piotr. 5:5-6
Bóg sprzeciwia się, otwarcie i zdecydowanie występuje przeciwko pysze, zuchwalstwu, przeciwko wszelkim próbom uzurpowania sobie miejsca, roli i chwały należnej Bogu. Wielkie miasta, imperia i potęgi w Starym Testamencie są synonimem megalomanii, wyniosłości i zuchwalstwa. Wśród nich jest też i Izrael i Jerozolima, które gdy doszły do złotego wieku, rozkwitu militarnego i gospodarczego, bardzo szybko zapomniały o Bogu i popadły w zadufanie, samouwielbienie, a wręcz samoubóstwienie. Skończyło się niewolą w Babilonie, potem rzymską okupacją i całkowitym zniszczeniem Jerozolimy w roku 70 n.e. Pycha była powodem upadku szatana i zbuntowanych aniołów. Bezbożna wyniosłość ludzi zalała ziemię wodą za Noego i spaliła ogniem Sodomę i Gomorę. Arogancka pewność siebie, to cecha Babilonu. „Ile sam siebie uwielbiał”. Literalny Babilon zamieniony został w kupę gruzu. Uwielbienie człowieka i jego dzieł sięga
apogeum. Egoizm i egocentryzm jest znakiem naszych czasów. To jest bardzo niebezpieczny przełomowy moment w historii świata. Nasza cywilizacja stąpa po cienkim, coraz cieńszym lodzie. Takiego ogromu wyniosłości i zuchwalstwa względem Boga, i ludzi względem siebie nawzajem nie było od zarania dziejów.
„A kobieta (Babilon) była przyodziana w purpurę i w szkarłat, i przyozdobiona złotem, drogimi kamieniami i perłami; a miała w ręce swej złoty kielich pełen obrzydliwości i nieczystości jej nierządu.” Obj. 17:4
„Gdyż aż do nieba dosięgły grzechy jego i wspomniał Bóg na jego nieprawości. Odpłaćcie mu, jak i on odpłacił, i w dwójnasób oddajcie według uczynków jego; do kielich, w którym napój mieszał, nalejcie mu podwójną miarę. Ile sam siebie uwielbiał i rozkoszy zażywał, tyle udręki i boleści mu zadajcie; gdyż mówi w sercu swoim: Siedzę jak królowa, wdową nie jestem, a żałoby nie zaznam. Dlatego w jednym dniu przyjdą jego plagi, śmierć i boleść, i głód, i spłonie w ogniu; bo mocny jest Pan, Bóg, który go osądził. Obj. 18:5-8
"Umie Pan wyrwać pobożnych z pokuszenia, bezbożnych zaś zachować na dzień sądu celem ukarania, Szczególnie zaś tych, którzy oddają się niecnym pożądliwościom cielesnym, a zwierzchnością pogardzają. Zuchwali, zarozumiali, nie lękają się nawet bluźnić mocom niebieskim. (...) I poniosą karę za nieprawość. Oddawanie się w dzień rozpuście uważają za rozkosz, a gdy współbiesiadują z wami, są zakałą i hańbą, ponieważ nurzają się w swoich pożądliwościach. Oczy ich wypatrują tylko cudzołożnic i nigdy im nie dość grzechu; nęcą dusze słabe, serce mają wyćwiczone w chciwości, synowie przekleństwa. (...) Sprawdza się na nich treść owego przysłowia: Wraca pies do wymiocin swoich, oraz: Umyta świnia znów się tarza w błocie. 2 Piotr. 2:9-10,13-14,22
"A to wiedz, że w dniach ostatecznych nastaną trudne czasy: Ludzie bowiem będą samolubni, chciwi, chełpliwi, pyszni, bluźnierczy, rodzicom nieposłuszni, niewdzięczni, bezbożni, Bez serca, nieprzejednani, przewrotni, niepowściągliwi, okrutni, nie miłujący tego, co dobre, Zdradzieccy, zuchwali, nadęci, miłujący więcej rozkosze niż Boga," 2 Tym. 3:1-4
"I zniży się pycha człowieka, a wyniosłość ludzka opuści się, lecz jedynie Pan wywyższy się w owym dniu," Izaj. 2:17
„Rzekł także Pan: Ponieważ córki syjońskie wynoszą się i chodzą dumnie z wyciągniętą szyją, i uwodzicielsko zerkają, chodząc drobnymi kroczkami i pobrzękując łańcuszkami na swoich nogach, Dlatego Pan sprawi, że wyłysieją głowy córek syjońskich i Pan odsłoni ich czoła. (...) I zamiast woni będzie smród, a zamiast pasa - sznur, zamiast loków - łysina, a zamiast bogatej szaty - obcisły wór, zamiast piękna - hańbiące piętno.” Izaj. 3:16-17,24
„I stanie się, że gdy Pan dokona całego swojego dzieła na górze Syjon i w Jeruzalemie, wtedy ukarze owoc pychy serca króla asyryjskiego i chełpliwą wyniosłość jego oczu. Rzekł bowiem: Uczyniłem to mocą swojej ręki i dzięki swojej mądrości, gdyż jestem rozumny; zniosłem granice ludów i zrabowałem ich skarby, i jak mocarz strąciłem siedzących na tronie.” Izaj. 10:12-13
„O, jakże spadłeś z nieba, ty, gwiazdo jasna, synu jutrzenki! Powalony jesteś na ziemię, pogromco narodów! A przecież to ty mawiałeś w swoim sercu: Wstąpię na niebiosa, swój tron wyniosę ponad gwiazdy Boże i zasiądę na górze narad, na najdalszej północy. Wstąpię na szczyty obłoków, zrównam się z Najwyższym.” Izaj. 14:12-14
„Usiądź w milczeniu i wejdź do ciemności, córko chaldejska, gdyż już nie będą cię nazywali panią królestw! (...) I powiedziałaś: Na wieki będę i zawsze pozostanę panią. Nie brałaś tego do serca i nie pamiętałaś o tym, jak się to skończy. Lecz teraz słuchaj tego, rozkosznico, która tak bezpieczna się czujesz i która mówisz w swoim sercu: Ja jestem i nie ma żadnej innej, nie pozostanę wdową i nie doznam bezdzietności! Spadną na ciebie te dwa nieszczęścia, znienacka w jednym dniu: bezdzietność i wdowieństwo spadną na ciebie w całej pełni mimo wielu twoich czarów, mimo bardzo licznych twoich zaklęć. A tak czułaś się bezpieczna w swej złości, mówiłaś: Nikt mnie nie widzi. Twoja mądrość i twoja wiedza skłoniły cię do odstępstwa, tak że myślałaś sobie: Ja jestem i nie ma żadnej innej.” Izaj. 47:5,7-10
„Pan otworzył swoją zbrojownię i wydostał narzędzia swojego gniewu, gdyż Wszechmocny, Pan Zastępów ma wykonać dzieło w kraju Chaldejczyków. (...) Wezwijcie przeciwko Babilonowi strzelców, wy, wszyscy łucznicy, oblegajcie go dokoła! Niech nikt z niego nie ujdzie! Odpłaćcie mu według jego uczynków, tak samo jak on uczynił, jemu uczyńcie, gdyż był zuchwały wobec Pana, wobec Świętego Izraelskiego. (...) Oto Ja jestem przeciwko tobie, zuchwalcze - mówi Wszechmocny, Pan Zastępów, gdyż nadszedł twój dzień, czas, kiedy cię ukarzę. I potknie się zuchwały, i padnie, i nikt go nie podniesie; i rozniecę ogień w jego miastach, i pochłonie wszystko, co jest dokoła niego.” Jer. 50:25,29,31-32
„Swoje srebro wyrzucą na ulicę, a ich złoto pójdzie na śmiecie; ich srebro i złoto nie będzie mogło ich wybawić w dniu gniewu Pana. Swojego głodu nie będą mogli zaspokoić ani napełnić swojego brzucha, gdyż były im podnietą do grzechu. Z kosztownej swojej ozdoby uczynili pożywkę swej pychy i nią powodowani robili swoje obrzydliwe posągi, swoje ohydy. Dlatego przemienię je dla nich w śmiecie.” Ezech. 7:19-20
„I mów do Tyru: Ty, który mieszkasz u dojścia do morza, handlarko ludu na wielu wyspach - tak mówi Wszechmocny Pan: Tyrze, ty sobie pomyślałeś: Jestem nieskończenie pięknym okrętem.” Ezech. 27:3
„Synu człowieczy, powiedz księciu Tyru: Tak mówi Wszechmocny Pan: Ponieważ twoje serce było wyniosłe i mówiłeś: Jestem bogiem, siedzibę bogów zamieszkuję pośród mórz - a wszak jesteś tylko człowiekiem, a nie Bogiem, i za zamysły Boże uważałeś swoje zamysły - Rzeczywiście jesteś mędrszy niż Daniel, żądna tajemnica nie jest przed tobą zakryta, Dzięki swojej mądrości i swojej roztropności zdobyłeś dla siebie potęgę: Zgromadziłeś złoto i srebro w swoich skarbcach, Dzięki swojej wielkiej zdolności kupieckiej pomnożyłeś swoją potęgę i tak twoje serce stało się wyniosłe z powodu twojego bogactwa, Przeto tak mówi Wszechmocny Pan: Ponieważ uważałeś swoje zamysły za zamysły Boże, Dlatego Ja oto sprowadzę na ciebie cudzoziemców, najsroższe narody; te dobędą swoje miecze przeciwko wspaniałej twojej mądrości i zhańbią twoją świetność, Strącą cię do dołu i umrzesz śmiercią gwałtowną pośród mórz. Czy jeszcze wówczas będziesz mówił w obecności tych, którzy cię będą zabijali: Jestem bogiem, a wszak jesteś tylko człowiekiem, a nie Bogiem, i w mocy tych, którzy cię kładą trupem?” Ezech. 28:2-9
„Przy rozległym swoim handlu napełniłeś swoje wnętrze gwałtem i zgrzeszyłeś. Wtedy to wypędziłem cię z góry Bożej, a cherub, który bronił wstępu, wygubił cię spośród kamieni ognistych. Twoje serce było wyniosłe z powodu twojej piękności. Zniweczyłeś swoją mądrość skutkiem swojej świetności. Zrzuciłem cię na ziemię; postawiłem cię przed królami, aby się z ciebie naigrawali. Zbezcześciłeś moją świątynię z powodu mnóstwa swoich win, przy niegodziwym swoim handlu. Dlatego wywiodłem z ciebie ogień i ten cię strawił; obróciłem cię w popiół na ziemi na oczach wszystkich, którzy cię widzieli. Wszyscy, którzy cię znali pośród ludów, zdumiewali się nad tobą; stałeś się odstraszającym przykładem, przepadłeś na wieki.” Ezech. 28:16-19
„Wyciągnie swoją rękę przeciwko północy i zniszczy Asyrię, Niniwę obróci w pustkowie, w kraj suchy, jak pustynię. (...) Oto wesołe miasto, które czuło się bezpieczne i które mówiło do siebie: Tylko ja i nikt inny! Jakim stało się pustkowiem, legowiskiem zwierząt! Każdy, kto będzie przechodził koło niego, zagwiżdże i machnie ręką.” Sof. 2:13,15
„Biada beztroskim na Syjonie i zadufanym na górze Samarii, wybitnym obywatelom pierwszego z ludów, którzy czują się jak bogowie w domu Izraela!” Amos. 6:1
„Pycha twojego serca zwiodła cię, który mieszkasz w rozpadlinach skalnych, swoją siedzibę umieściłeś wysoko, myśląc w swoim sercu: Kto mnie sprowadzi na ziemię? Choćbyś wzbił się wysoko jak orzeł, choćbyś założył swoje gniazdo wśród gwiazd, sprowadzę cię stamtąd - mówi Pan.” Abd. 1:3-4
"Bo oto nadchodzi dzień, który pali jak piec. Wtedy wszyscy zuchwali i wszyscy, którzy czynili zło, staną się cierniem. I spali ich ten nadchodzący dzień, - mówi Pan Zastępów - tak, że im nie pozostawi ani korzenia, ani gałązki." Mal. 3:19
„Bać się Pana - znaczy nienawidzić zła; nienawidzę buty i pychy, złych postępków oraz przewrotnej mowy.” Przyp. 8:13; „Pycha przywodzi człowieka do upadku, lecz pokorny duchem dostępuje czci.” Przyp. 29:23; „Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony,” Łuk. 14:11
Podobny duch aroganckiej pewności siebie i wyniosłości, duch Babilonu wchodzi dzisiaj do wspólnot, zborów, do kościoła. Taką pychą charakteryzują się wszystkie wspólnoty typu laodycejskiego.
"A tak, żeś letni, a nie gorący ani zimny, wypluję cię z ust moich. Ponieważ mówisz: Bogaty jestem i wzbogaciłem się, i niczego nie potrzebuję, a nie wiesz, żeś pożałowania godzien nędzarz i biedak, ślepy i goły, Radzę ci, abyś nabył u mnie złota w ogniu wypróbowanego, abyś się wzbogacił i abyś przyodział szaty białe, aby nie wystąpiła na jaw haniebna nagość twoja, oraz maści, by nią namaścić oczy twoje, abyś przejrzał." Obj. 3:16-18
czwartek, 18 września 2014
środa, 17 września 2014
Rozdział 18:5,6
5,6. Gdyż aż do nieba dosięgły grzechy jego i wspomniał Bóg na jego nieprawości. Odpłaćcie mu, jak i on odpłacił, i w dwójnasób oddajcie według uczynków jego; do kielicha, w którym napój mieszał, nalejcie mu podwójną miarę. BW
bo grzechy jej narosły - aż do nieba, i wspomniał Bóg na jej zbrodnie. Odpłaćcie jej tak, jak ona odpłacała, i za jej czyny oddajcie podwójnie: w kielichu, w którym przyrządzała wino, podwójny dział dla niej przyrządźcie BT
gdyż jego grzechy nałożyły się [na siebie] aż [dosięgły] nieba i Bóg wspomniał na jego niesprawiedliwe [czyny]. Oddajcie mu tak, jak on oddawał, i podwójcie odpłatę według jego uczynków — w kielichu, w którym mieszał, zmieszajcie mu podwójnie. NP
Upadł gdyż... Uciekaj abyś...
Upadł gdyż... wszystkie narody piły wino szaleńczej rozpusty Babilonu i królowie ziemi uprawiali z Babilonem wszeteczeństwo, a kupcy ziemi wzbogacili się na wielkim przepychu Babilonu. Uciekaj abyś... nie był uczestnikiem, συγκοινωνησητε (sygkoinōnēsēte) współuczestnikiem grzechów Babilonu, i aby was nie dotknęły plagi na Babilon spadające. To jest przesłanie osiemnastego rozdziału. Dzisiaj pójdziemy krok dalej.
Odpłaćcie mu…
Czytamy, że grzechy Babilonu zostały εκολληθησαν (ekollēthēsan) przyłączone, zostały spojone. Miara grzechów Babilonu się przepełniła. Użyte tu greckie słowo pochodzi od słowa (kollao) co znaczy budować poprzez nakładanie jednego na drugim. Pierwsza wieża Babel była budowana z cegieł, ta druga zwana Babilonem jest budowana z grzechów, kładzionych przez wieki, jeden na drugim. Budowana z grzechów zamiatanych pod dywan. Prawdopodobnie dożyliśmy, lub dożywamy czasów, gdzie tak nawarstwiony grzech sięga aż do Nieba. Bóg na to nie pozwoli, aby grzech dotknął Nieba. Choć obecnie liberalni kaznodzieje w wielu kościołach usprawiedliwiają grzech tanią łaską, a nowa wieża Babel rośnie w oczach jak na drożdżach, Bóg zacznie wspominać, και εμνημονευσεν (kai emnēmoneusen) przypomni sobie te nieprawości, αδικηματα (adikēmata) czyny bezprawia, czyny niesprawiedliwości.
Teraz dochodzimy do kolejnej zagadki. Odpłaćcie mu… nalejcie mu podwójną miarę… Do kogo to słowo jest skierowane i w jaki sposób ma zostać zrealizowane?
Przeczytałem cztery ważne fragmenty z Objawienia, dwa z nich już znamy z naszego studium. Pojawiła się myśl, że w tej ostatecznej bitwie przeciwko Babilonowi, tej nowej wieży Babel, przeciwko Antychrystowi stanie Chrystus, ale nie będzie sam. Będą z nim święci, Jego wojsko, na białych koniach. Tutaj, jakby przez mgłę przedziera się myśl, ze zwycięzcy uczniowie i słudzy Jezusa będą „odpłacać” Babilonowi.
„Zwycięzcy i temu, kto pełni aż do końca uczynki moje, dam władzę nad poganami, I będzie rządził nimi laską żelazną, i będą jak skruszone naczynia gliniane. Taką władzę i Ja otrzymałem od Ojca mojego; dam mu też gwiazdę poranną.” Obj. 2:26-28
„Będą oni walczyć z Barankiem, lecz Baranek zwycięży ich, bo jest Panem panów i Królem królów, a z nim ci, którzy są powołani i wybrani, oraz wierni.” Obj. 17:14
„I szły za nim wojska niebieskie na białych koniach, przyobleczone w czysty, biały bisior.” Obj. 19:14
„I widziałem trony, i usiedli na nich ci, którym dano prawo sądu; widziałem też dusze tych, którzy zostali ścięci za to, że składali świadectwo o Jezusie i głosili Słowo Boże, oraz tych, którzy nie oddali pokłonu zwierzęciu ani posągowi jego i nie przyjęli znamienia na czoło i na rękę swoją. Ci ożyli i panowali z Chrystusem przez tysiąc lat.” Obj. 20:4
I jeszcze jeden istotny dla nas dzisiaj wiersz, pytanie Pawła apostoła; Czy nie wiecie, że święci świat sądzić będą” 1 Kor. 6:2 To są moje luźne myśli, a pytanie; - Do kogo skierowane są słowa „Odpłaćcie mu…” ? – pozostawiam otwarte.
Są ludzie, którzy myślą, że Bóg na wszystko patrzy z przymrużeniem oka, że jest łaskawy, i że Jego cenna łaska wiecznie trwa. To jest tylko pół prawdy. Kiedy czytamy całą Biblię, widzimy, że Boża cierpliwość i dobrotliwość ma swoje granice czasowe i pojemnościowe. Łaska trwa do czasu, a i cierpliwość trwa do czasu, aż przebierze się miarka, „dopełni się wina”, „dopełni się miara grzechu”. Przychodzi czas, gdy Bóg „odpłaca za wszelkie zło” (Jeremiasz 51:24). Kiedyś młoda osoba zapytała się mnie; Co to jest grzech przeciwko Duchowi Świętemu? Chciałem odpowiedzieć jak najprościej. Odpowiedziałem, że to jest o jeden grzech za daleko. O jeden grzech za dużo. I chyba to jest dobra, może niezbyt teologiczna, ale praktyczna definicja grzechu przeciwko Duchowi Świętemu.
„Stańcie do boju wokół Babilonu, (…) Wznieście wokoło przeciwko niemu okrzyk bojowy! Poddał się, runęły jego narożniki, jego mury rozwalone! Gdyż taka jest zemsta Pana. Mścijcie się nad nim! Jak on czynił, tak wy czyńcie jemu! (...) Wezwijcie przeciwko Babilonowi strzelców, wy, wszyscy łucznicy, oblegajcie go dokoła! Niech nikt z niego nie ujdzie! Odpłaćcie mu według jego uczynków, tak samo jak on uczynił, jemu uczyńcie, gdyż był zuchwały wobec Pana, wobec Świętego Izraelskiego.” Jer. 50:14-15,29
„Córko babilońska, pustoszycielko! Błogosławiony, kto ci odpłaci to, coś nam wyrządziła! Błogosławiony, kto pochwyci I roztrzaska niemowlęta twoje o skałę.” Ps. 137:8-9
„Nie uprowadzaj mnie z bezbożnymi i z tymi, którzy czynią nieprawość, Którzy mówią o pokoju z bliźnimi swymi, a złość jest w sercu ich! Odpłać im według czynu ich I według złości uczynków ich, Według dzieła rąk ich odpłać im, Oddaj im, jak zasłużyli! Bo nie zważają na sprawy Pana, Ani na dzieła rąk jego, Przeto zniszczy ich i nie odbuduje.” Ps. 28:3-5
„A król zrobi, jak będzie chciał; będzie się wynosił i wywyższał ponad wszelkie bóstwo; i przeciwko Bogu bogów dziwne rzeczy będzie wygadywał, i będzie miał powodzenie, aż dopełni się miara gniewu, bo to, co jest postanowione, wypełni się.” Dan. 11:36
„Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, że budujecie grobowce prorokom i zdobicie nagrobki sprawiedliwych, I mówicie: Gdybyśmy żyli za dni ojców naszych, nie bylibyśmy ich wspólnikami w przelaniu krwi proroków. A tak wystawiacie sobie świadectwo, że jesteście synami tych, którzy mordowali proroków. Wy też dopełnijcie miary ojców waszych.” Mat. 23:29-32
Oddajcie podwójnie, w dwójnasób, διπλωσατε (diplōsate) podwójcie. Kara nie tylko będzie oddana w stosunku 1:1, ale będzie podwojona. Ta idea wywodzi się bezpośrednio z Prawa Mojżeszowego. Bóg błogosławi podwójnie tak jak Hioba, ale też każe podwójnie, szczególnie tych którzy dopuszczają się bałwochwalstwa i duchowego obrzydliwego wszeteczeństwa. O tym pisze Jeremiasz.
„Jeżeli w jego posiadaniu znaleziono to, co skradł, czy to wołu, czy osła, czy jagnię jeszcze żywe, winien zapłacić podwójnie. (...) Jeżeli ktoś powierzy bliźniemu swemu pieniądze albo naczynia do przechowania, a zostanie to ukradzione z domu tego człowieka i złodziej zostanie wykryty, to odda w dwójnasób. (...) W każdej sprawie o sprzeniewierzenie, czy to wołu, czy osła, czy jagnięcia, czy szaty, czy jakiejkolwiek zguby, o której ktoś powie, że to jest jego własność, powinni obaj dany przypadek przedłożyć Bogu: kogo Bóg uzna winnym, ten odda bliźniemu swemu podwójnie.” 2 Moj. 22:4,7,9
„Pan zmienił los Joba, gdy wstawiał się za swoimi przyjaciółmi. I rozmnożył Pan Jobowi w dwójnasób wszystko, co posiadał. Job. 42:10
„ I odpłacę im najpierw w dwójnasób za ich winę i ich grzech, że splamili moją ziemię ścierwem swoich obrzydliwości i swoimi ohydami napełnili moje dziedzictwo. Jer. 16:18
bo grzechy jej narosły - aż do nieba, i wspomniał Bóg na jej zbrodnie. Odpłaćcie jej tak, jak ona odpłacała, i za jej czyny oddajcie podwójnie: w kielichu, w którym przyrządzała wino, podwójny dział dla niej przyrządźcie BT
gdyż jego grzechy nałożyły się [na siebie] aż [dosięgły] nieba i Bóg wspomniał na jego niesprawiedliwe [czyny]. Oddajcie mu tak, jak on oddawał, i podwójcie odpłatę według jego uczynków — w kielichu, w którym mieszał, zmieszajcie mu podwójnie. NP
Upadł gdyż... Uciekaj abyś...
Upadł gdyż... wszystkie narody piły wino szaleńczej rozpusty Babilonu i królowie ziemi uprawiali z Babilonem wszeteczeństwo, a kupcy ziemi wzbogacili się na wielkim przepychu Babilonu. Uciekaj abyś... nie był uczestnikiem, συγκοινωνησητε (sygkoinōnēsēte) współuczestnikiem grzechów Babilonu, i aby was nie dotknęły plagi na Babilon spadające. To jest przesłanie osiemnastego rozdziału. Dzisiaj pójdziemy krok dalej.
Odpłaćcie mu…
Czytamy, że grzechy Babilonu zostały εκολληθησαν (ekollēthēsan) przyłączone, zostały spojone. Miara grzechów Babilonu się przepełniła. Użyte tu greckie słowo pochodzi od słowa (kollao) co znaczy budować poprzez nakładanie jednego na drugim. Pierwsza wieża Babel była budowana z cegieł, ta druga zwana Babilonem jest budowana z grzechów, kładzionych przez wieki, jeden na drugim. Budowana z grzechów zamiatanych pod dywan. Prawdopodobnie dożyliśmy, lub dożywamy czasów, gdzie tak nawarstwiony grzech sięga aż do Nieba. Bóg na to nie pozwoli, aby grzech dotknął Nieba. Choć obecnie liberalni kaznodzieje w wielu kościołach usprawiedliwiają grzech tanią łaską, a nowa wieża Babel rośnie w oczach jak na drożdżach, Bóg zacznie wspominać, και εμνημονευσεν (kai emnēmoneusen) przypomni sobie te nieprawości, αδικηματα (adikēmata) czyny bezprawia, czyny niesprawiedliwości.
Teraz dochodzimy do kolejnej zagadki. Odpłaćcie mu… nalejcie mu podwójną miarę… Do kogo to słowo jest skierowane i w jaki sposób ma zostać zrealizowane?
Przeczytałem cztery ważne fragmenty z Objawienia, dwa z nich już znamy z naszego studium. Pojawiła się myśl, że w tej ostatecznej bitwie przeciwko Babilonowi, tej nowej wieży Babel, przeciwko Antychrystowi stanie Chrystus, ale nie będzie sam. Będą z nim święci, Jego wojsko, na białych koniach. Tutaj, jakby przez mgłę przedziera się myśl, ze zwycięzcy uczniowie i słudzy Jezusa będą „odpłacać” Babilonowi.
„Zwycięzcy i temu, kto pełni aż do końca uczynki moje, dam władzę nad poganami, I będzie rządził nimi laską żelazną, i będą jak skruszone naczynia gliniane. Taką władzę i Ja otrzymałem od Ojca mojego; dam mu też gwiazdę poranną.” Obj. 2:26-28
„Będą oni walczyć z Barankiem, lecz Baranek zwycięży ich, bo jest Panem panów i Królem królów, a z nim ci, którzy są powołani i wybrani, oraz wierni.” Obj. 17:14
„I szły za nim wojska niebieskie na białych koniach, przyobleczone w czysty, biały bisior.” Obj. 19:14
„I widziałem trony, i usiedli na nich ci, którym dano prawo sądu; widziałem też dusze tych, którzy zostali ścięci za to, że składali świadectwo o Jezusie i głosili Słowo Boże, oraz tych, którzy nie oddali pokłonu zwierzęciu ani posągowi jego i nie przyjęli znamienia na czoło i na rękę swoją. Ci ożyli i panowali z Chrystusem przez tysiąc lat.” Obj. 20:4
I jeszcze jeden istotny dla nas dzisiaj wiersz, pytanie Pawła apostoła; Czy nie wiecie, że święci świat sądzić będą” 1 Kor. 6:2 To są moje luźne myśli, a pytanie; - Do kogo skierowane są słowa „Odpłaćcie mu…” ? – pozostawiam otwarte.
Są ludzie, którzy myślą, że Bóg na wszystko patrzy z przymrużeniem oka, że jest łaskawy, i że Jego cenna łaska wiecznie trwa. To jest tylko pół prawdy. Kiedy czytamy całą Biblię, widzimy, że Boża cierpliwość i dobrotliwość ma swoje granice czasowe i pojemnościowe. Łaska trwa do czasu, a i cierpliwość trwa do czasu, aż przebierze się miarka, „dopełni się wina”, „dopełni się miara grzechu”. Przychodzi czas, gdy Bóg „odpłaca za wszelkie zło” (Jeremiasz 51:24). Kiedyś młoda osoba zapytała się mnie; Co to jest grzech przeciwko Duchowi Świętemu? Chciałem odpowiedzieć jak najprościej. Odpowiedziałem, że to jest o jeden grzech za daleko. O jeden grzech za dużo. I chyba to jest dobra, może niezbyt teologiczna, ale praktyczna definicja grzechu przeciwko Duchowi Świętemu.
„Stańcie do boju wokół Babilonu, (…) Wznieście wokoło przeciwko niemu okrzyk bojowy! Poddał się, runęły jego narożniki, jego mury rozwalone! Gdyż taka jest zemsta Pana. Mścijcie się nad nim! Jak on czynił, tak wy czyńcie jemu! (...) Wezwijcie przeciwko Babilonowi strzelców, wy, wszyscy łucznicy, oblegajcie go dokoła! Niech nikt z niego nie ujdzie! Odpłaćcie mu według jego uczynków, tak samo jak on uczynił, jemu uczyńcie, gdyż był zuchwały wobec Pana, wobec Świętego Izraelskiego.” Jer. 50:14-15,29
„Córko babilońska, pustoszycielko! Błogosławiony, kto ci odpłaci to, coś nam wyrządziła! Błogosławiony, kto pochwyci I roztrzaska niemowlęta twoje o skałę.” Ps. 137:8-9
„Nie uprowadzaj mnie z bezbożnymi i z tymi, którzy czynią nieprawość, Którzy mówią o pokoju z bliźnimi swymi, a złość jest w sercu ich! Odpłać im według czynu ich I według złości uczynków ich, Według dzieła rąk ich odpłać im, Oddaj im, jak zasłużyli! Bo nie zważają na sprawy Pana, Ani na dzieła rąk jego, Przeto zniszczy ich i nie odbuduje.” Ps. 28:3-5
„A król zrobi, jak będzie chciał; będzie się wynosił i wywyższał ponad wszelkie bóstwo; i przeciwko Bogu bogów dziwne rzeczy będzie wygadywał, i będzie miał powodzenie, aż dopełni się miara gniewu, bo to, co jest postanowione, wypełni się.” Dan. 11:36
„Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, że budujecie grobowce prorokom i zdobicie nagrobki sprawiedliwych, I mówicie: Gdybyśmy żyli za dni ojców naszych, nie bylibyśmy ich wspólnikami w przelaniu krwi proroków. A tak wystawiacie sobie świadectwo, że jesteście synami tych, którzy mordowali proroków. Wy też dopełnijcie miary ojców waszych.” Mat. 23:29-32
Oddajcie podwójnie, w dwójnasób, διπλωσατε (diplōsate) podwójcie. Kara nie tylko będzie oddana w stosunku 1:1, ale będzie podwojona. Ta idea wywodzi się bezpośrednio z Prawa Mojżeszowego. Bóg błogosławi podwójnie tak jak Hioba, ale też każe podwójnie, szczególnie tych którzy dopuszczają się bałwochwalstwa i duchowego obrzydliwego wszeteczeństwa. O tym pisze Jeremiasz.
„Jeżeli w jego posiadaniu znaleziono to, co skradł, czy to wołu, czy osła, czy jagnię jeszcze żywe, winien zapłacić podwójnie. (...) Jeżeli ktoś powierzy bliźniemu swemu pieniądze albo naczynia do przechowania, a zostanie to ukradzione z domu tego człowieka i złodziej zostanie wykryty, to odda w dwójnasób. (...) W każdej sprawie o sprzeniewierzenie, czy to wołu, czy osła, czy jagnięcia, czy szaty, czy jakiejkolwiek zguby, o której ktoś powie, że to jest jego własność, powinni obaj dany przypadek przedłożyć Bogu: kogo Bóg uzna winnym, ten odda bliźniemu swemu podwójnie.” 2 Moj. 22:4,7,9
„Pan zmienił los Joba, gdy wstawiał się za swoimi przyjaciółmi. I rozmnożył Pan Jobowi w dwójnasób wszystko, co posiadał. Job. 42:10
„ I odpłacę im najpierw w dwójnasób za ich winę i ich grzech, że splamili moją ziemię ścierwem swoich obrzydliwości i swoimi ohydami napełnili moje dziedzictwo. Jer. 16:18
wtorek, 16 września 2014
Rozdział 18:4
4. I usłyszałem inny głos z nieba mówiący: Wyjdźcie z niego, ludu mój, abyście nie byli uczestnikami jego grzechów i aby was nie dotknęły plagi na niego spadające, BW
I usłyszałem inny głos z nieba mówiący: Ludu mój, wyjdźcie z niej, byście nie mieli udziału w jej grzechach i żadnej z jej plag nie ponieśli: BT
I usłyszałem inny głos z nieba mówiący: Wyjdźcie z niego, mój ludu, abyście nie byli uczestnikami jego grzechów i abyście nie otrzymali z jego klęsk, NP
Uciekaj abyś...
To jest bardzo ważny fragment dla uczniów Jezusa. Mamy tutaj wyraźne polecenie i ostrzeżenie. Chcesz żyć, uciekaj. Wcześniej powiedzieliśmy sobie, że Egipt przedstawia świat, a Babilon symbolizuje zwiedzione, odstępcze nominalne, zeświecczone chrześcijaństwo, głównie zachodnie.
Czym jest Babilon? Babilon to świat. Światowy, bezbożny, zdemoralizowany system wartości. Obecnie największe "stężenie" Babilonu jest w zachodnim, nominalnym, zepsutym chrześcijaństwie. Babilon jest imitacją chrześcijaństwa, fałszywą „bramą do Boga”. Jest mieszaniną i zamieszaniem. To zeświecczone, zdemoralizowane, pogańskie i bezbożne, bałwochwalcze, odstępcze i zwiedzione, wszeteczne, bogate i zuchwałe chrześcijaństwo. Babilon, to chrześcijaństwo bez Chrystusa. Doskonale zarządzane, bogate, wyniosłe, dumne z sukcesów, oparte na przywództwie ludzi nad ludźmi. Chrześcijaństwo jako dobrze prosperująca firma, z doskonałym marketingiem, traktująca Ewangelię w kategoriach towaru do sprzedaży, czy rodzaju usług. Ludzkie chrześcijaństwo bez Ducha Świętego
W „chrześcijańskiej” Ameryce mamy chrześcijański taniec na rurze, chrześcijańskie studio tatuażu , chrześcijańskie zapasy, pokazy siłaczy, mamy chrześcijańskich klaunów, chrześcijańskie auto rodeo, wrestling i chrześcijański McDonald. Dom modlitwy, kaplice zamieniają się w miejsko gminne domy kultury. To rozrywkowe myślenie dociera do Europy i do Polski, teraz na topie jest crazy i cool church. Kościół przyjazny dla wszystkich, w którym grzesznik ma się czuć komfortowo, jak ryba w wodzie. Do kościołów wprowadza się różnego rodzaju programy artystyczne również z udziałem osób niezbawionych. Ewangelizację, mowę o życiu łączy się z pokazem militariów. W tle krzyża ustawia się czołgi i armaty, aby tylko zainteresować ludzi ewangelią. Nie można śmiercią zachęcać do życia.
Nauczanie w kościołach idzie w kierunku tzw „taniej łaski”. Mowa o grzechu staje się niewygodna. Kościół ma być przyjazny dla otoczenia. Chrześcijaństwo miesza się z mistycyzmem wschodnim, jogą medytacją, pozytywnym wyznawaniem itp. Wzrasta popularność eucharystii i kultu Maryjnego, wielu ewangelicznych chrześcijan z dumą przyjmują nauczanie, któremu sprzeciwiali się reformatorzy. Zachodnie chrześcijaństwo idzie w kierunku uniwersalizmu i relatywizmu i obecnie przypomina jedną wielką mieszaninę wszystkiego ze wszystkim, religii z ekonomią, polityką, psychologią i marketingiem. Gdzie akcent jest położony na splendor, przepych i bogactwo. Wielkie miasta Ameryki i Europy pod względem moralnym dawno już przegoniły Sodomę i Gomorę. To jest dziwaczna hybryda religijna. To jest Babilon. A Wielka Nierządnica nadal jest nieusatysfakcjonowana, chce więcej, i więcej. Bogactwa, sławy, władzy i krwi świętych.
W liście do Hebrajczyków 13,13 mamy napisane: „Wyjdźmy więc do niego poza obóz, znosząc pohańbienie jego.” To jest nasze wyjście ewakuacyjne. Co stało się z Jezusem, „poza obozem”, Poza obozem On został ukrzyżowany. Tu jest mowa o zaparciu się siebie, wzięciu krzyża i naśladowaniu Jezusa we wszystkim. „Są to ci, którzy … podążają za Barankiem, dokądkolwiek idzie.” Obj. 14:4; To są ci, „którzy należą do Chrystusa Jezusa, ukrzyżowali ciało swoje wraz z namiętnościami i żądzami.” Gal. 5:24
To zawołanie; "wyjdźcie z niego, ludu mój", rozpoczyna się już w Starym Testamencie, słychać je w nauczaniu Pawła i teraz poprzez Jana jest skierowane do nas. Słowo zachęca nas, abyśmy się radykalnie odseparowali od wpływów świata, zwłaszcza wpływów zepsutego świata pseudo chrześcijańskiego.
„Precz, precz, wyjdźcie stamtąd, nieczystego nie dotykajcie! Wyjdźcie spośród niego, oczyśćcie się, wy, którzy nosicie naczynia Pańskie! Bo nie wyjdziecie w pośpiechu i w popłochu nie pójdziecie, gdyż przed wami pójdzie Pan, a waszą tylną strażą będzie Bóg Izraela.” Izaj. 52:11-12
„Wychodźcie z Babilonu, uciekajcie od Chaldejczyków! Głośno i radośnie to zwiastujcie, rozgłaszajcie to. Roznoście tę wieść do krańców ziemi! Mówcie: Pan wykupił swojego sługę Jakuba.” Izaj. 48:20
„Uchodźcie ze środka Babilonu, z kraju Chaldejczyków, wychodźcie i bądźcie jak barany przed trzodą.” Jer. 50:8
„Nie chodźcie w obcym jarzmie z niewiernymi; bo co ma wspólnego sprawiedliwość z nieprawością albo jakaż społeczność między światłością a ciemnością? Albo jaka zgoda między Chrystusem a Belialem, albo co za dział ma wierzący z niewierzącym? Jakiż układ między świątynią Bożą a bałwanami? Myśmy bowiem świątynią Boga żywego, jak powiedział Bóg: Zamieszkam w nich i będę się przechadzał pośród nich, I będę Bogiem ich, a oni będą ludem moim. Dlatego wyjdźcie spośród nich i odłączcie się, mówi Pan, I nieczystego się nie dotykajcie; A Ja przyjmę was I będę wam Ojcem, a wy będziecie mi synami i córkami, mówi Pan Wszechmogący;” 2 Kor. 6:14-18
Ta idea wyjścia z Babilonu zawarta jest w czterech bardzo ważnych, dzisiaj zapomnianych i omijanych przez kaznodziei wierszach Nowego Testamentu. Dzisiaj kaznodzieje nie zachęcają do tego, aby pospiesznie opuścić Babilon, raczej jest odwrotnie, starają się uczynić Babilon miejscem przyjaznym dla kościoła. To jest nic innego jak zwiedzenie, duch fałszywego proroka.
„Wiarołomni, czy nie wiecie, że przyjaźń ze światem, to wrogość wobec Boga? Jeśli więc kto chce być przyjacielem świata, staje się nieprzyjacielem Boga. Albo czy sądzicie, że na próżno Pismo mówi: Zazdrośnie chce On mieć tylko dla siebie ducha, któremu dał w nas mieszkanie?” Jak. 4:4-5
„Nie miłujcie świata ani tych rzeczy, które są na świecie. Jeśli kto miłuje świat, nie ma w nim miłości Ojca. Bo wszystko, co jest na świecie, pożądliwość ciała i pożądliwość oczu, i pycha życia, nie jest z Ojca, ale ze świata.” 1 Jan. 2:15-16
"A nie upodabniajcie się do tego świata, ale się przemieńcie przez odnowienie umysłu swego, abyście umieli rozróżnić, co jest wolą Bożą, co jest dobre, miłe i doskonałe." Rzym. 12:2
„Albowiem objawiła się łaska Boża, zbawienna dla wszystkich ludzi, Nauczając nas, abyśmy wyrzekli się bezbożności i światowych pożądliwości i na tym doczesnym świecie wstrzemięźliwie, sprawiedliwie i pobożnie żyli,” Tyt. 2:11-12
Kolejna bardzo ważna rzecz na którą chcę zwrócić uwagę to próba leczenia Babilonu. Słowo Boże wyraźnie mówi, żeby odejść, oddzielić się, nie trwać w nim, nie leczyć. Dzisiaj wiele osób pozostaje w historycznych, denominacyjnych kościołach mając złudną nadzieję, ze coś tam zmienią, dokonają jakieś nowej reformacji. Bóg mówi wyraźnie, nie uzdrawiaj chorych sytuacji, układów, niezdrowego nauczania, ale wyjdź. Szukaj życia, Bożego życia. Szukaj pastwiska ze świeżą, zdrową trawą. Szukaj głosu Pasterza. Pozostając tam gdzie jesteś, umrzesz duchowo. Bądź posłuszny Bogu. Niezwłocznie uciekaj.
Jeżeli w twoim zborze, wspólnocie, kościele nauczanie nie jest zgodne, z Bożym Słowem. Jeżeli w twojej społeczności interesy osobiste, układy koleżeńskie i rodzinne są ważniejsze niż Boże błogosławieństwo. Jeżeli Twój pastor czy ksiądz prowadzi obrzydliwą politykę religijną, jeżeli manipuluje ludźmi, nie dotrzymuje danego słowa, kłamie i jest nieuczciwy. W Twoim kościele dochodzi do przekrętów finansowych. Wobec oponentów stosuje klasyczny mobbing. Nie daj się usidlić. Uciekaj ! Jeżeli jest ci miłe życie wieczne, po prostu uciekaj.
„Uchodźcie z pośrodka Babilonu i niech każdy ratuje swoje życie, abyście nie zginęli przez jego winę, gdyż jest to czas pomsty dla Pana, On odda mu to, na co zasłużył! (...) Babilon padł znienacka i został rozbity. Biadajcie nad nim, weźcie balsamu na jego ból, może da się go uleczyć. Leczyliśmy Babilon, ale nie dało się go uleczyć; zostawcie go! Chodźmy każdy do swojego kraju, gdyż jego sąd niebios sięga i wznosi się aż do obłoków!” (…) I nawiedzę Bela w Babilonie, i wyciągnę z jego paszczy, co pochłonął. I już nie będą tłumnie płynąć do niego narody. Padł także mur Babilonu. Wyjdź z jego pośrodka, mój ludu, i niech każdy ratuje swoje życie przed żarem gniewu Pana!” Jer. 51: 6, 8-9, 44-45
I usłyszałem inny głos z nieba mówiący: Ludu mój, wyjdźcie z niej, byście nie mieli udziału w jej grzechach i żadnej z jej plag nie ponieśli: BT
I usłyszałem inny głos z nieba mówiący: Wyjdźcie z niego, mój ludu, abyście nie byli uczestnikami jego grzechów i abyście nie otrzymali z jego klęsk, NP
Uciekaj abyś...
To jest bardzo ważny fragment dla uczniów Jezusa. Mamy tutaj wyraźne polecenie i ostrzeżenie. Chcesz żyć, uciekaj. Wcześniej powiedzieliśmy sobie, że Egipt przedstawia świat, a Babilon symbolizuje zwiedzione, odstępcze nominalne, zeświecczone chrześcijaństwo, głównie zachodnie.
Czym jest Babilon? Babilon to świat. Światowy, bezbożny, zdemoralizowany system wartości. Obecnie największe "stężenie" Babilonu jest w zachodnim, nominalnym, zepsutym chrześcijaństwie. Babilon jest imitacją chrześcijaństwa, fałszywą „bramą do Boga”. Jest mieszaniną i zamieszaniem. To zeświecczone, zdemoralizowane, pogańskie i bezbożne, bałwochwalcze, odstępcze i zwiedzione, wszeteczne, bogate i zuchwałe chrześcijaństwo. Babilon, to chrześcijaństwo bez Chrystusa. Doskonale zarządzane, bogate, wyniosłe, dumne z sukcesów, oparte na przywództwie ludzi nad ludźmi. Chrześcijaństwo jako dobrze prosperująca firma, z doskonałym marketingiem, traktująca Ewangelię w kategoriach towaru do sprzedaży, czy rodzaju usług. Ludzkie chrześcijaństwo bez Ducha Świętego
W „chrześcijańskiej” Ameryce mamy chrześcijański taniec na rurze, chrześcijańskie studio tatuażu , chrześcijańskie zapasy, pokazy siłaczy, mamy chrześcijańskich klaunów, chrześcijańskie auto rodeo, wrestling i chrześcijański McDonald. Dom modlitwy, kaplice zamieniają się w miejsko gminne domy kultury. To rozrywkowe myślenie dociera do Europy i do Polski, teraz na topie jest crazy i cool church. Kościół przyjazny dla wszystkich, w którym grzesznik ma się czuć komfortowo, jak ryba w wodzie. Do kościołów wprowadza się różnego rodzaju programy artystyczne również z udziałem osób niezbawionych. Ewangelizację, mowę o życiu łączy się z pokazem militariów. W tle krzyża ustawia się czołgi i armaty, aby tylko zainteresować ludzi ewangelią. Nie można śmiercią zachęcać do życia.
Nauczanie w kościołach idzie w kierunku tzw „taniej łaski”. Mowa o grzechu staje się niewygodna. Kościół ma być przyjazny dla otoczenia. Chrześcijaństwo miesza się z mistycyzmem wschodnim, jogą medytacją, pozytywnym wyznawaniem itp. Wzrasta popularność eucharystii i kultu Maryjnego, wielu ewangelicznych chrześcijan z dumą przyjmują nauczanie, któremu sprzeciwiali się reformatorzy. Zachodnie chrześcijaństwo idzie w kierunku uniwersalizmu i relatywizmu i obecnie przypomina jedną wielką mieszaninę wszystkiego ze wszystkim, religii z ekonomią, polityką, psychologią i marketingiem. Gdzie akcent jest położony na splendor, przepych i bogactwo. Wielkie miasta Ameryki i Europy pod względem moralnym dawno już przegoniły Sodomę i Gomorę. To jest dziwaczna hybryda religijna. To jest Babilon. A Wielka Nierządnica nadal jest nieusatysfakcjonowana, chce więcej, i więcej. Bogactwa, sławy, władzy i krwi świętych.
W liście do Hebrajczyków 13,13 mamy napisane: „Wyjdźmy więc do niego poza obóz, znosząc pohańbienie jego.” To jest nasze wyjście ewakuacyjne. Co stało się z Jezusem, „poza obozem”, Poza obozem On został ukrzyżowany. Tu jest mowa o zaparciu się siebie, wzięciu krzyża i naśladowaniu Jezusa we wszystkim. „Są to ci, którzy … podążają za Barankiem, dokądkolwiek idzie.” Obj. 14:4; To są ci, „którzy należą do Chrystusa Jezusa, ukrzyżowali ciało swoje wraz z namiętnościami i żądzami.” Gal. 5:24
To zawołanie; "wyjdźcie z niego, ludu mój", rozpoczyna się już w Starym Testamencie, słychać je w nauczaniu Pawła i teraz poprzez Jana jest skierowane do nas. Słowo zachęca nas, abyśmy się radykalnie odseparowali od wpływów świata, zwłaszcza wpływów zepsutego świata pseudo chrześcijańskiego.
„Precz, precz, wyjdźcie stamtąd, nieczystego nie dotykajcie! Wyjdźcie spośród niego, oczyśćcie się, wy, którzy nosicie naczynia Pańskie! Bo nie wyjdziecie w pośpiechu i w popłochu nie pójdziecie, gdyż przed wami pójdzie Pan, a waszą tylną strażą będzie Bóg Izraela.” Izaj. 52:11-12
„Wychodźcie z Babilonu, uciekajcie od Chaldejczyków! Głośno i radośnie to zwiastujcie, rozgłaszajcie to. Roznoście tę wieść do krańców ziemi! Mówcie: Pan wykupił swojego sługę Jakuba.” Izaj. 48:20
„Uchodźcie ze środka Babilonu, z kraju Chaldejczyków, wychodźcie i bądźcie jak barany przed trzodą.” Jer. 50:8
„Nie chodźcie w obcym jarzmie z niewiernymi; bo co ma wspólnego sprawiedliwość z nieprawością albo jakaż społeczność między światłością a ciemnością? Albo jaka zgoda między Chrystusem a Belialem, albo co za dział ma wierzący z niewierzącym? Jakiż układ między świątynią Bożą a bałwanami? Myśmy bowiem świątynią Boga żywego, jak powiedział Bóg: Zamieszkam w nich i będę się przechadzał pośród nich, I będę Bogiem ich, a oni będą ludem moim. Dlatego wyjdźcie spośród nich i odłączcie się, mówi Pan, I nieczystego się nie dotykajcie; A Ja przyjmę was I będę wam Ojcem, a wy będziecie mi synami i córkami, mówi Pan Wszechmogący;” 2 Kor. 6:14-18
Ta idea wyjścia z Babilonu zawarta jest w czterech bardzo ważnych, dzisiaj zapomnianych i omijanych przez kaznodziei wierszach Nowego Testamentu. Dzisiaj kaznodzieje nie zachęcają do tego, aby pospiesznie opuścić Babilon, raczej jest odwrotnie, starają się uczynić Babilon miejscem przyjaznym dla kościoła. To jest nic innego jak zwiedzenie, duch fałszywego proroka.
„Wiarołomni, czy nie wiecie, że przyjaźń ze światem, to wrogość wobec Boga? Jeśli więc kto chce być przyjacielem świata, staje się nieprzyjacielem Boga. Albo czy sądzicie, że na próżno Pismo mówi: Zazdrośnie chce On mieć tylko dla siebie ducha, któremu dał w nas mieszkanie?” Jak. 4:4-5
„Nie miłujcie świata ani tych rzeczy, które są na świecie. Jeśli kto miłuje świat, nie ma w nim miłości Ojca. Bo wszystko, co jest na świecie, pożądliwość ciała i pożądliwość oczu, i pycha życia, nie jest z Ojca, ale ze świata.” 1 Jan. 2:15-16
"A nie upodabniajcie się do tego świata, ale się przemieńcie przez odnowienie umysłu swego, abyście umieli rozróżnić, co jest wolą Bożą, co jest dobre, miłe i doskonałe." Rzym. 12:2
„Albowiem objawiła się łaska Boża, zbawienna dla wszystkich ludzi, Nauczając nas, abyśmy wyrzekli się bezbożności i światowych pożądliwości i na tym doczesnym świecie wstrzemięźliwie, sprawiedliwie i pobożnie żyli,” Tyt. 2:11-12
Kolejna bardzo ważna rzecz na którą chcę zwrócić uwagę to próba leczenia Babilonu. Słowo Boże wyraźnie mówi, żeby odejść, oddzielić się, nie trwać w nim, nie leczyć. Dzisiaj wiele osób pozostaje w historycznych, denominacyjnych kościołach mając złudną nadzieję, ze coś tam zmienią, dokonają jakieś nowej reformacji. Bóg mówi wyraźnie, nie uzdrawiaj chorych sytuacji, układów, niezdrowego nauczania, ale wyjdź. Szukaj życia, Bożego życia. Szukaj pastwiska ze świeżą, zdrową trawą. Szukaj głosu Pasterza. Pozostając tam gdzie jesteś, umrzesz duchowo. Bądź posłuszny Bogu. Niezwłocznie uciekaj.
Jeżeli w twoim zborze, wspólnocie, kościele nauczanie nie jest zgodne, z Bożym Słowem. Jeżeli w twojej społeczności interesy osobiste, układy koleżeńskie i rodzinne są ważniejsze niż Boże błogosławieństwo. Jeżeli Twój pastor czy ksiądz prowadzi obrzydliwą politykę religijną, jeżeli manipuluje ludźmi, nie dotrzymuje danego słowa, kłamie i jest nieuczciwy. W Twoim kościele dochodzi do przekrętów finansowych. Wobec oponentów stosuje klasyczny mobbing. Nie daj się usidlić. Uciekaj ! Jeżeli jest ci miłe życie wieczne, po prostu uciekaj.
„Uchodźcie z pośrodka Babilonu i niech każdy ratuje swoje życie, abyście nie zginęli przez jego winę, gdyż jest to czas pomsty dla Pana, On odda mu to, na co zasłużył! (...) Babilon padł znienacka i został rozbity. Biadajcie nad nim, weźcie balsamu na jego ból, może da się go uleczyć. Leczyliśmy Babilon, ale nie dało się go uleczyć; zostawcie go! Chodźmy każdy do swojego kraju, gdyż jego sąd niebios sięga i wznosi się aż do obłoków!” (…) I nawiedzę Bela w Babilonie, i wyciągnę z jego paszczy, co pochłonął. I już nie będą tłumnie płynąć do niego narody. Padł także mur Babilonu. Wyjdź z jego pośrodka, mój ludu, i niech każdy ratuje swoje życie przed żarem gniewu Pana!” Jer. 51: 6, 8-9, 44-45
poniedziałek, 15 września 2014
Rozdział 18:3
3. Gdyż wszystkie narody piły wino szaleńczej rozpusty jego i królowie ziemi uprawiali z nim wszeteczeństwo, a kupcy ziemi wzbogacili się na wielkim jego przepychu. BW
bo winem zapalczywości swojego nierządu napoiła wszystkie narody, i królowie ziemi dopuścili się z nią nierządu, a kupcy ziemi doszli do bogactwa przez ogrom jej przepychu. BT
gdyż winem szaleństwa jego nierządu zostały upojone wszystkie narody, królowie ziemi uprawiali z nim nierząd, a kupcy ziemi wzbogacili się na mocy jego przepychu. NP
Iż z win zapalczywości wszeteczeństwa jego piły wszystkie narody, a królowie ziemi wszeteczeństwo z nim płodzili, i kupcy ziemscy z zbytecznej rozkoszy jego zbogacieli. BG
„Babilon jest złotym kubkiem w ręku Pana, upijającym całą ziemię. Z jego wina piły narody, dlatego też narody oszalały.” Jer. 51:7
„Biada krwawemu miastu! Wszystko w nim jest oszustwem, pełno w nim łupu, nie ma końca grabieży. Słuchaj! Trzask bicza. Słuchaj! Stukot kół, tętent koni i podskakujące rydwany. Rumaki stają dęba, iskrzą się miecze, lśnią dzidy, jest wielu zabitych, dużo trupów, bezkresna ilość zwłok, potykają się o trupy. Z powodu wielkiej rozpusty nierządnicy, powabnej, uroczej, czarownej, oszałamiającej narody swoim nagim ciałem, a ludy swoimi czarami, (...) Namnożyłaś swoich handlarzy więcej niż gwiazd na niebie; jak szarańcza rozciąga skrzydełka i odlatuje, tak odlecą.” Nah. 3:1-4,16
Szaleńczy nierząd, szaleńcza rozpusta, to coś więcej niż wszeteczeństwo, to duchowa orgia z udziałem wszystkich narodów oraz królów którzy uprawiają z Babilonem nierząd. Dzisiaj czytamy też o kupcach, którzy doszli do bogactwa dzięki ogromnemu στρηνους (strēnous) przepychowi Wielkiej Wszetecznicy.
Dotychczas nasza uwaga była skierowana na narody i ich władców. Mówiliśmy o królach, cesarzach, imperiach, dynastiach, prezydentach, o koalicjach, uniach i federacjach. Dzisiaj pojawia się nowa, bardzo ważna kategoria ludzi, a mianowicie kupcy. Handel wydaje się, że zdominował treść osiemnastego rozdziału. Podobnie jest dzisiaj. Konsumpcjonizm, komercjalizm i marketing sprzedaży zdominował dzisiejsze chrześcijaństwo, głównie zachodnie tzw. amerykańskie. Babilon to nie tylko odstępstwo od Boga, to nie tylko zdradzenie Jego samego z innymi bożkami religijnymi, z bezbożnymi wartościami czy ideami. Widzimy, że jest to także bogacenie się na tym wszeteczeństwie. Handel. Ewangelia stała się towarem, kazania, usługiwanie Słowem stały się towarem, książki i muzyka chrześcijańska stały się towarem, Biblia stała się towarem. Koszulki, nalepki, plakaty, kubki, obrączki, krzyże i krzyżyki, misie pluszowe z imieniem Jezus to wszystko jest dzisiaj na sprzedaż. Religijny handel kwitnie. Obecnie można mówić wręcz o wielkim przemyśle chrześcijańskim, w którym obracane są miliardy dolarów. Gdzie ważna jest zasobność portfela, najlepsze to, najlepsze tamto. Młodzi mówią; mamy w kościele wypasione nagłośnienie...
Babilon dzisiaj zdobywa bogactwo kosztem ludzi, nawet kosztem życia wiecznego. Świat bogaci się na sprzedaży broni, narkotyków, pornografii, domach publicznych, na wyzysku robotników, a nawet dzieci. Babilon kusi nie tylko piękną sylwetką, dużym dekoltem i odsłoniętym pępkiem, nie tylko czułymi słówkami i pochlebstwami, ale kusi też bogactwem, pieniądzem, przepychem, rzeczami wypasionymi, gonitwą za wiatrem...
Połączenie handlu z wszeteczeństwem, duma i wyniosłość kupców jest widoczna w księgach proroczych. Głównie u proroka Ezechiela w 37 rozdziale. Jest zbyt długi by go zacytować. Proszę przeczytaj ten rozdział.
„Ty, synu człowieczy, zanuć pieśń żałobną nad Tyrem, I mów do Tyru: Ty, który mieszkasz u dojścia do morza, handlarko ludu na wielu wyspach - tak mówi Wszechmocny Pan: Tyrze, ty sobie pomyślałeś: Jestem nieskończenie pięknym okrętem. Głośno zawodzą nad tobą, gorzko się skarżą, posypują ziemią swoje głowy i tarzają się w popiele. Z powodu ciebie golą sobie głowy i odziewają się w wory, płaczą z żalu nad tobą, gorzkie podnoszą narzekanie. W swojej żałości zanucą nad tobą pieśń żałobną i będą nad tobą zawodzić: Któż kiedy tak jak Tyr musiał zamilknąć wśród morza? Gdy twoje towary wyładowano za morzami, karmiłeś do syta liczne ludy; obfitością swoich dostatków i swoich towarów wzbogacałeś królów ziemi. Teraz zostałeś zdruzgotany na morzach, zginąłeś w głębinach wód; twoje towary i cały twój lud pośród ciebie zatonął. Wszyscy mieszkańcy wysp zdumiewają się nad tobą; i wszyscy ich królowie drżą ze strachu, na ich twarzy zmieszanie. Kupcy spośród ludów gwiżdżą na ciebie, stałeś się odstraszającym przykładem, przepadłeś na wieki.” Ezech. 27:2-3,16-19,21-22,25-27,30-36
„Synu człowieczy! Oznajmij Jeruzalemowi jego obrzydliwości, (...) Budowałaś sobie ołtarz wszeteczny i wyznaczałaś miejsce ofiarne na każdym placu. (...) Uprawiałaś nierząd i z Asyryjczykami, gdyż byłaś nienasycona, uprawiałaś z nimi nierząd, i tym także się nie nasyciłaś. Jeszcze bardziej wzmogłaś swój nierząd z krajem handlarzy, Chaldeą, ale i tym się nie nasyciłaś. Jak namiętne było twoje serce mówi Wszechmocny Pan - że to wszystko czyniłaś, jak czyni bezwstydna kobieta wszetecznica,” Ezech. 16:2,24,28-30
„A teraz wy, którzy mówicie: Dziś albo jutro pójdziemy do tego lub owego miasta, zatrzymamy się tam przez jeden rok i będziemy handlowali i ciągnęli zyski, Wy, którzy nie wiecie, co jutro będzie. Bo czymże jest życie wasze? Parą jesteście, która ukazuje się na krótko, a potem znika.” Jak. 4:13-14
bo winem zapalczywości swojego nierządu napoiła wszystkie narody, i królowie ziemi dopuścili się z nią nierządu, a kupcy ziemi doszli do bogactwa przez ogrom jej przepychu. BT
gdyż winem szaleństwa jego nierządu zostały upojone wszystkie narody, królowie ziemi uprawiali z nim nierząd, a kupcy ziemi wzbogacili się na mocy jego przepychu. NP
Iż z win zapalczywości wszeteczeństwa jego piły wszystkie narody, a królowie ziemi wszeteczeństwo z nim płodzili, i kupcy ziemscy z zbytecznej rozkoszy jego zbogacieli. BG
„Babilon jest złotym kubkiem w ręku Pana, upijającym całą ziemię. Z jego wina piły narody, dlatego też narody oszalały.” Jer. 51:7
„Biada krwawemu miastu! Wszystko w nim jest oszustwem, pełno w nim łupu, nie ma końca grabieży. Słuchaj! Trzask bicza. Słuchaj! Stukot kół, tętent koni i podskakujące rydwany. Rumaki stają dęba, iskrzą się miecze, lśnią dzidy, jest wielu zabitych, dużo trupów, bezkresna ilość zwłok, potykają się o trupy. Z powodu wielkiej rozpusty nierządnicy, powabnej, uroczej, czarownej, oszałamiającej narody swoim nagim ciałem, a ludy swoimi czarami, (...) Namnożyłaś swoich handlarzy więcej niż gwiazd na niebie; jak szarańcza rozciąga skrzydełka i odlatuje, tak odlecą.” Nah. 3:1-4,16
Szaleńczy nierząd, szaleńcza rozpusta, to coś więcej niż wszeteczeństwo, to duchowa orgia z udziałem wszystkich narodów oraz królów którzy uprawiają z Babilonem nierząd. Dzisiaj czytamy też o kupcach, którzy doszli do bogactwa dzięki ogromnemu στρηνους (strēnous) przepychowi Wielkiej Wszetecznicy.
Dotychczas nasza uwaga była skierowana na narody i ich władców. Mówiliśmy o królach, cesarzach, imperiach, dynastiach, prezydentach, o koalicjach, uniach i federacjach. Dzisiaj pojawia się nowa, bardzo ważna kategoria ludzi, a mianowicie kupcy. Handel wydaje się, że zdominował treść osiemnastego rozdziału. Podobnie jest dzisiaj. Konsumpcjonizm, komercjalizm i marketing sprzedaży zdominował dzisiejsze chrześcijaństwo, głównie zachodnie tzw. amerykańskie. Babilon to nie tylko odstępstwo od Boga, to nie tylko zdradzenie Jego samego z innymi bożkami religijnymi, z bezbożnymi wartościami czy ideami. Widzimy, że jest to także bogacenie się na tym wszeteczeństwie. Handel. Ewangelia stała się towarem, kazania, usługiwanie Słowem stały się towarem, książki i muzyka chrześcijańska stały się towarem, Biblia stała się towarem. Koszulki, nalepki, plakaty, kubki, obrączki, krzyże i krzyżyki, misie pluszowe z imieniem Jezus to wszystko jest dzisiaj na sprzedaż. Religijny handel kwitnie. Obecnie można mówić wręcz o wielkim przemyśle chrześcijańskim, w którym obracane są miliardy dolarów. Gdzie ważna jest zasobność portfela, najlepsze to, najlepsze tamto. Młodzi mówią; mamy w kościele wypasione nagłośnienie...
Babilon dzisiaj zdobywa bogactwo kosztem ludzi, nawet kosztem życia wiecznego. Świat bogaci się na sprzedaży broni, narkotyków, pornografii, domach publicznych, na wyzysku robotników, a nawet dzieci. Babilon kusi nie tylko piękną sylwetką, dużym dekoltem i odsłoniętym pępkiem, nie tylko czułymi słówkami i pochlebstwami, ale kusi też bogactwem, pieniądzem, przepychem, rzeczami wypasionymi, gonitwą za wiatrem...
Połączenie handlu z wszeteczeństwem, duma i wyniosłość kupców jest widoczna w księgach proroczych. Głównie u proroka Ezechiela w 37 rozdziale. Jest zbyt długi by go zacytować. Proszę przeczytaj ten rozdział.
„Ty, synu człowieczy, zanuć pieśń żałobną nad Tyrem, I mów do Tyru: Ty, który mieszkasz u dojścia do morza, handlarko ludu na wielu wyspach - tak mówi Wszechmocny Pan: Tyrze, ty sobie pomyślałeś: Jestem nieskończenie pięknym okrętem. Głośno zawodzą nad tobą, gorzko się skarżą, posypują ziemią swoje głowy i tarzają się w popiele. Z powodu ciebie golą sobie głowy i odziewają się w wory, płaczą z żalu nad tobą, gorzkie podnoszą narzekanie. W swojej żałości zanucą nad tobą pieśń żałobną i będą nad tobą zawodzić: Któż kiedy tak jak Tyr musiał zamilknąć wśród morza? Gdy twoje towary wyładowano za morzami, karmiłeś do syta liczne ludy; obfitością swoich dostatków i swoich towarów wzbogacałeś królów ziemi. Teraz zostałeś zdruzgotany na morzach, zginąłeś w głębinach wód; twoje towary i cały twój lud pośród ciebie zatonął. Wszyscy mieszkańcy wysp zdumiewają się nad tobą; i wszyscy ich królowie drżą ze strachu, na ich twarzy zmieszanie. Kupcy spośród ludów gwiżdżą na ciebie, stałeś się odstraszającym przykładem, przepadłeś na wieki.” Ezech. 27:2-3,16-19,21-22,25-27,30-36
„Synu człowieczy! Oznajmij Jeruzalemowi jego obrzydliwości, (...) Budowałaś sobie ołtarz wszeteczny i wyznaczałaś miejsce ofiarne na każdym placu. (...) Uprawiałaś nierząd i z Asyryjczykami, gdyż byłaś nienasycona, uprawiałaś z nimi nierząd, i tym także się nie nasyciłaś. Jeszcze bardziej wzmogłaś swój nierząd z krajem handlarzy, Chaldeą, ale i tym się nie nasyciłaś. Jak namiętne było twoje serce mówi Wszechmocny Pan - że to wszystko czyniłaś, jak czyni bezwstydna kobieta wszetecznica,” Ezech. 16:2,24,28-30
„A teraz wy, którzy mówicie: Dziś albo jutro pójdziemy do tego lub owego miasta, zatrzymamy się tam przez jeden rok i będziemy handlowali i ciągnęli zyski, Wy, którzy nie wiecie, co jutro będzie. Bo czymże jest życie wasze? Parą jesteście, która ukazuje się na krótko, a potem znika.” Jak. 4:13-14
niedziela, 14 września 2014
Rozdział 18:1,2
1,2. Potem widziałem innego anioła zstępującego z nieba, który miał wielkie pełnomocnictwo, i rozjaśniła się ziemia od jego blasku. I zawołał donośnym głosem: Upadł, upadł Wielki Babilon i stał się siedliskiem demonów i schronieniem wszelkiego ducha nieczystego i schronieniem wszelkiego ptactwa nieczystego i wstrętnego. BW
Potem ujrzałem innego anioła - zstępującego z nieba i mającego wielką władzę, a ziemia od chwały jego rozbłysła. I głosem potężnym tak zawołał: Upadł, upadł Babilon - stolica. I stała się siedliskiem demonów i kryjówką wszelkiego ducha nieczystego, i kryjówką wszelkiego ptaka nieczystego i budzącego wstręt, BT
Po tych [wydarzeniach] zobaczyłem innego anioła zstępującego z nieba, mającego wielką władzę — a od jego chwały rozjaśniła się ziemia. I zawołał potężnym głosem: Upadł, upadł Wielki Babilon i stał się siedzibą demonów i kryjówką wszelkiego ducha nieczystego, kryjówką wszelkiego ptactwa nieczystego, kryjówką wszelkiego zwierzęcia nieczystego i ohydnego, NP
A potemem widział drugiego Anioła zstępującego z nieba, mającego moc wielką i oświeciła się ziemia od chwały jego. I zawołał potężnie głosem wielkim, mówiąc: Upadł, upadł Babilon on wielki i stał się przybytkiem czartów i mieszkaniem wszelkiego ducha nieczystego, i mieszkaniem wszelkiego ptastwa nieczystego i przemierzłego. BG
Trwa rozprawa sądowa Wielkiej Nierządnicy. W poprzedniej wizji, anioł zaprowadził Jana na pustkowie. Tam Jan zobaczył film dokumentalny o historii Wielkiej Wszetecznicy, której na imię jest Babilon. Teraz mamy nową wizję, nowy odcinek i innego anioła. Który ma nie tyle wielkie pełnomocnictwo, ale εξουσιαν (eksousian) władzę wielką, aby zakomunikować coś nader ważnego. I teraz, ten niebiański minister, przychodzi i czytamy, ze anioł ten z całych sił εκραξεν (ekraksen) krzyknął, w sile głosu wielkiego. Uwaga! To jest kolejne ważne przesłanie dla Jana, a za jego pośrednictwem i dla nas.
Babilon. To jest słowo klucz, jedno z ważniejszych w całej księdze. Bóg chce nam pokazać, czym jest Babilon i jak wielkim jest zagrożeniem dla Kościoła. Chce nam, poprzez tą wizję, uzmysłowić w jak wielkim niebezpieczeństwie znajdowali się i obecnie się znajdują uczniowie i słudzy Jezusa.
Jak już zauważyliście istnieje kilka interpretacji Babilonu. Dla jednych jest to świat, czyli obecny bezbożny system, bezbożny światopogląd. Ta teoria się kłóci z faktem, że Bestia w koalicji z dziesięcioma królami z nienawiścią pokona Babilon, pozostając jak najbardziej „światem” w biblijnym tego słowa znaczeniu. Dla innych jest to Rzym, a ściśle biorąc Kościół Rzymsko – Katolicki i system papieski z siedzibą na siedmiu wzgórzach, czyli w Watykanie. Jest dość spora grupa komentatorów, którzy uważają, że chodzi tutaj o literalne miasto Babilon w Iraku, że zostanie ono kiedyś odbudowane, jako np. stolica Państwa Islamskiego. Taką próbę podjął Saddam Husajn. Podobno każda cegiełka, w tym co odbudowano, jest z jego podpisem. Ciekawa myśl. Czwarta grupa jest zdania, że Babilon, to zeświecczone, bałwochwalcze, zdemoralizowane, odstępcze i zwiedzione chrześcijaństwo bez Chrystusa. Doskonale zarządzane, bogate, wyniosłe, dumne z sukcesów, oparte na przywództwie ludzi nad ludźmi. Chrześcijaństwo jako dobrze prosperująca firma, z doskonałym marketingiem, traktująca Ewangelię w kategoriach towaru do sprzedaży, czy rodzaj usług. Ludzkie chrześcijaństwo bez Ducha Świętego. Ja zdecydowanie jestem zwolennikiem tej ostatniej interpretacji.
Czy Babilon to Rzym? Ja widzę, że Babilon to coś więcej niż Rzym, to jest światopogląd, to jest duch wywodzący się z Babilonu. O tym pisałem we wcześniejszych postach. Rzym jest tylko częścią Babilonu, prawdopodobnie największą. Rzym jako kościół zachodni, ( z marginalną polityczna rolą kościoła wschodniego) bardziej upatruję w "małym rogu", i w głowie, której była zadania śmiertelna rana, a jednak ma się obecnie dobrze. Za kilka dni naszą uwagę przykuje kolejna ważna cecha Babilonu, a mianowicie interesy. Kupcy, usługi i handel. Aktywność handlowa, akcent położony jest na interesy. Tą tendencję bardziej dzisiaj widzę w protestanckiej Ameryce, niż w katolickim Rzymie. Zdemoralizowanie i odstępstwo jest dzisiaj bardziej rozpowszechnione, widzialne i akceptowane wśród zachodnich, denominacyjnych Protestantów, wśród kościołów historycznych, niż w kościele Rzymskim czy w Prawosławnym. Uważam, że wiele wskazuje na to, iż idziemy w kierunku połączenia odstępczego, bałwochwalczego katolicyzmu, ze zwiedzionym, zeświecczonym protestantyzmem. Stolica tego imperium, może być w Rzymie (w Watykanie), ale też równie dobrze w Brukseli, Nowym Jorku czy w Waszyngtonie D.C. Waszyngton notabene jest usytuowany na siedmiu wzgórzach. Powiem tak, sytuacja jest tutaj rozwojowa.
Dalekie od Boga chrześcijaństwo upada, duchowo i moralnie. I staje się siedliskiem demonów, ulotnych ptaków wszelkiej obrzydliwości i nieczystości.
Mamy tu bardzo doniosłą i uroczystą proklamację „Upadł, επεσεν (epesen) upadł, Wielki Babilon”. Prorocy często przedstawiali przyszłe wydarzenia jako już dokonane. Choć rozumiem, że wydarzenie to należy do przyszłości, to u Boga ono już się dokonało. Taki manewr językowy nazywa się aorystem. W dzisiejszym wierszu mamy zapowiedź upadku Babilonu, właściwie to jest kolejna zapowiedź, powtórzenie pradawnych słów proroka Izajasza, a następnie anioła z czternastego rozdziału Objawienia. To anielskie zawołanie powraca.
„I oto tu nadchodzi oddział jeźdźców, zaprzęgi konne. I odezwał się głos: Upadł, upadł Babilon i wszystkie posągi jego bogów potrzaskane na ziemi.” Izaj. 21:9 „A drugi anioł szedł za nim i mówił: Upadł, upadł wielki Babilon, który napoił wszystkie narody winem szaleńczej rozpusty,” Obj. 14:8
Tak jak już wielokrotnie pisałem, Księga Objawienia jest Starym Testamentem w pigułce na końcu Nowego Testamentu. Obliczono, że w Apokalipsie na ogólną liczbę 405 wersetów, 285 z nich to dosłowne cytaty ze Starego Testamentu. Czyli średnio pięć cytatów na siedem wersetów. To oznacza, że jest ich więcej niż w czterech Ewangeliach razem wziętych. Ten rozdział wyraźnie podnosi tą statystykę.
Babilon jest obecnie takim samym zagrożeniem dla ludu Bożego Nowego Przymierza, jak był dla narodu wybranego w Starym Przymierzu. Kiedy analizujemy historię Babilonu widzimy dwa główne zagrożenia. Duchowe, poprzez przepych, bałwochwalstwo i bezbożność. Zagrożenie mieszaniną pogaństwa, światowości ze świętością. Takim przykładem synkretyzmu duchowego byli Samarytanie. Drugim zagrożeniem było niebezpieczeństwo uprowadzenia do niewoli. Dokładnie takie same zagrożenia dotykają dzisiaj wierzących uczniów Pana Jezusa Chrystusa. Diabeł poprzez mieszaninę chce wielu z nas uprowadzić do niewoli. Również w tej wojnie są jeńcy...
„Wiarołomni, czy nie wiecie, że przyjaźń ze światem, to wrogość wobec Boga? Jeśli więc kto chce być przyjacielem świata, staje się nieprzyjacielem Boga. Albo czy sądzicie, że na próżno Pismo mówi: Zazdrośnie chce On mieć tylko dla siebie ducha, któremu dał w nas mieszkanie?” Jak. 4:4-5
„Nie miłujcie świata ani tych rzeczy, które są na świecie. Jeśli kto miłuje świat, nie ma w nim miłości Ojca. Bo wszystko, co jest na świecie, pożądliwość ciała i pożądliwość oczu, i pycha życia, nie jest z Ojca, ale ze świata.” 1 Jan. 2:15-16
"A nie upodabniajcie się do tego świata, ale się przemieńcie przez odnowienie umysłu swego, abyście umieli rozróżnić, co jest wolą Bożą, co jest dobre, miłe i doskonałe." Rzym. 12:2
„Albowiem objawiła się łaska Boża, zbawienna dla wszystkich ludzi, Nauczając nas, abyśmy wyrzekli się bezbożności i światowych pożądliwości i na tym doczesnym świecie wstrzemięźliwie, sprawiedliwie i pobożnie żyli,” Tyt. 2:11-12
Te cztery wersety będą dla nas pomocne w zrozumieniu czwartego wiersza z tego rozdziału.
Upadł gdyż... Uciekaj abyś...
To jest bardzo ważny temat. Być może nawet najważniejszy w Księdze Objawienia. Mamy tutaj wielki Boży nakaz dla kościoła. Dlatego teraz około dwóch kolejnych tygodni spędzimy na rozważaniach czym jest obecnie Babilon i jakie, z jego strony czyha niebezpieczeństwo. Hasłem przewodnim naszych rozważań będzie wielki apel Boży; „ludu mój wyjdź z Babilonu”. Może nawet warto wydrukować sobie te słowa i powiesić gdzieś w widocznym miejscu na ścianie. Obecnie kościół skupia się na wielkim nakazie misyjnym, by iść, chrzcić i nauczać. To jest ważna misja, ale my musimy pamiętać i tak samo mocno akcentować ten drugi wielki nakaz.
Popatrzmy w jakiej atmosferze ta wieść jest przekazana. To jest uroczystość. Przekazuje nam go anioł mający jakieś bardzo ważne pełnomocnictwo z Nieba, inne tłumaczenia podają, że ma władzę. Ten anioł jaśnieje chwałą Bożą. Zaczerpnął ją na spotkaniu z Bogiem. Promienieje tak jak Mojżesz schodzący z góry Synaj. To jest dowód, że jego przesłanie, jest dopiero co, wzięte z sprzed tronu Bożego w Niebie. Jest świeże i aktualne. Anioł przekazuje poselstwo Janowi, pośród olśniewającego światła Bożej chwały. Ziemia εφωτισθη (efōtisthē) została oświetlona. Ten anioł, w imieniu Boga niesie światło dla kościoła. Tak jakby chciał przyświecić nam ziemię, abyśmy dokładnie zobaczyli Babilon, jego nieczystość i wszelka obrzydliwość. Modlę się, aby to słowo ożyło dzisiaj w sercach ludzi wierzących, aby zobaczyli czym jest Babilon i żeby uciekli z niego jak najszybciej. Boże, potrzebujemy maści wzrok naprawiającej...
"A gdy Mojżesz zstępował z góry Synaj, mając w ręku dwie tablice Świadectwa, nie wiedział Mojżesz, gdy zstępował z góry, że skóra na twarzy jego promieniała od rozmowy z Panem. 2 Moj. 34:29
Dalej czytamy, że karą jaka spotka Babilon za zwodzenie narodów, będzie zamienienie go w pustkowie i w więzienie dla duchów nieczystych. Babilon stanie się pustkowiem, a pustkowie wg Słowa Bożego jest miejscem pobytu demonów. To wielkie, tętniące życiem miasto opustoszeje i zamieni się w kupę kamieni. Popatrzcie też na małe Babilony, tam gdzie były zbory, gdzie tętniło życie, większość z nich praktycznie dzisiaj jest niezamieszkałą stertą ruin.
„I obrócę kraj w pustynię i pustkowie, tak że skończy się dumna jego potęga i opustoszeją góry izraelskie, tak że nikt nie będzie tamtędy przechodził. I poznają, że Ja jestem Pan, gdy obrócę kraj w pustynię i pustkowie za wszystkie ich obrzydliwości, których się dopuścili.” Ezech. 33:28-29
„Gdyż mój miecz zwisa z nieba, oto spada na Edom i na lud obłożony przeze mnie klątwą. (...) Jego pałace porosną cierniem, pokrzywy i osty będą w ich zamkach; i stanie się mieszkaniem szakali, siedzibą strusi. Świstaki natkną się na hieny i fauny będą się wzajemnie nawoływać, tylko upiór nocny będzie tam odpoczywał i znajdzie dla siebie schronienie.” Izaj. 34:5,13-14
„Gdy zaś duch nieczysty wyjdzie z człowieka, wędruje po miejscach bezwodnych, szukając ukojenia, ale go nie znajduje. Wtedy mówi: Wrócę do domu swego, skąd wyszedłem, i przyszedłszy, zastaje go opróżnionym, wymiecionym i przyozdobionym.” Mat. 12:43-44
Przekład mesjański oddaje to w następujący sposób; „Bawel (Babilon) wielki, stał się siedliskiem demonów, więzieniem każdego ducha nieczystego, (φυλακη (fylakē) strażnicą), więzieniem wszelkiego ptactwa nieczystego, znienawidzonego.”; ορνεου ακαθαρτου και μεμισημενου (ornemu akathartou kai memisēmenou) ptaka nieczystego, który jest obrzydliwy, znienawidzony.
Ptaki na ogół kojarzą się nam raczej z miłymi zwierzętami, wróblami, papugami, sikorkami, bocianami. Sroka nie jest miłym ptakiem, bo skrzeczy i zjada jaja innym ptakom, ma wredny charakter, reszta ptaków jest w porządku. Jednak na pustyni jest wiele ptaków drapieżnych, żywiących się padliną, a nawet ich wygląd, np. sępów jest odstraszający. Tutaj ptaki są nieczyste, obrzydliwe i budzą wstręt.
W 5 Moj. 14:11-18 mamy spis nie nadających się do jedzenia nieczystych ptaków. Mamy opis Abrama, który odgania drapieżne ptaki „Wtedy zleciały ptaki drapieżne do padliny, lecz Abram je odpędził.”1 Moj. 15:11 O ptakach dziobiących ludzkie ciała czytamy w historii o snach, które wykładał Józef ; „Po trzech dniach faraon podniesie wysoko głowę twoją, bo powiesi cię na drzewie, i ptaki będą zjadać ciało twoje.” 1 Moj. 40:19
„I pojmane zostało zwierzę, a wraz z nim fałszywy prorok, który przed nim czynił cuda, jakimi zwiódł tych, którzy przyjęli znamię zwierzęcia i oddawali pokłon posągowi jego. Zostali oni obaj wrzuceni żywcem do jeziora ognistego, gorejącego siarką. A pozostali byli pobici mieczem wychodzącym z ust jeźdźca na koniu, i wszystkie ptaki nasyciły się ich ciałami.” Obj. 19:20-21
Potem ujrzałem innego anioła - zstępującego z nieba i mającego wielką władzę, a ziemia od chwały jego rozbłysła. I głosem potężnym tak zawołał: Upadł, upadł Babilon - stolica. I stała się siedliskiem demonów i kryjówką wszelkiego ducha nieczystego, i kryjówką wszelkiego ptaka nieczystego i budzącego wstręt, BT
Po tych [wydarzeniach] zobaczyłem innego anioła zstępującego z nieba, mającego wielką władzę — a od jego chwały rozjaśniła się ziemia. I zawołał potężnym głosem: Upadł, upadł Wielki Babilon i stał się siedzibą demonów i kryjówką wszelkiego ducha nieczystego, kryjówką wszelkiego ptactwa nieczystego, kryjówką wszelkiego zwierzęcia nieczystego i ohydnego, NP
A potemem widział drugiego Anioła zstępującego z nieba, mającego moc wielką i oświeciła się ziemia od chwały jego. I zawołał potężnie głosem wielkim, mówiąc: Upadł, upadł Babilon on wielki i stał się przybytkiem czartów i mieszkaniem wszelkiego ducha nieczystego, i mieszkaniem wszelkiego ptastwa nieczystego i przemierzłego. BG
Trwa rozprawa sądowa Wielkiej Nierządnicy. W poprzedniej wizji, anioł zaprowadził Jana na pustkowie. Tam Jan zobaczył film dokumentalny o historii Wielkiej Wszetecznicy, której na imię jest Babilon. Teraz mamy nową wizję, nowy odcinek i innego anioła. Który ma nie tyle wielkie pełnomocnictwo, ale εξουσιαν (eksousian) władzę wielką, aby zakomunikować coś nader ważnego. I teraz, ten niebiański minister, przychodzi i czytamy, ze anioł ten z całych sił εκραξεν (ekraksen) krzyknął, w sile głosu wielkiego. Uwaga! To jest kolejne ważne przesłanie dla Jana, a za jego pośrednictwem i dla nas.
Babilon. To jest słowo klucz, jedno z ważniejszych w całej księdze. Bóg chce nam pokazać, czym jest Babilon i jak wielkim jest zagrożeniem dla Kościoła. Chce nam, poprzez tą wizję, uzmysłowić w jak wielkim niebezpieczeństwie znajdowali się i obecnie się znajdują uczniowie i słudzy Jezusa.
Jak już zauważyliście istnieje kilka interpretacji Babilonu. Dla jednych jest to świat, czyli obecny bezbożny system, bezbożny światopogląd. Ta teoria się kłóci z faktem, że Bestia w koalicji z dziesięcioma królami z nienawiścią pokona Babilon, pozostając jak najbardziej „światem” w biblijnym tego słowa znaczeniu. Dla innych jest to Rzym, a ściśle biorąc Kościół Rzymsko – Katolicki i system papieski z siedzibą na siedmiu wzgórzach, czyli w Watykanie. Jest dość spora grupa komentatorów, którzy uważają, że chodzi tutaj o literalne miasto Babilon w Iraku, że zostanie ono kiedyś odbudowane, jako np. stolica Państwa Islamskiego. Taką próbę podjął Saddam Husajn. Podobno każda cegiełka, w tym co odbudowano, jest z jego podpisem. Ciekawa myśl. Czwarta grupa jest zdania, że Babilon, to zeświecczone, bałwochwalcze, zdemoralizowane, odstępcze i zwiedzione chrześcijaństwo bez Chrystusa. Doskonale zarządzane, bogate, wyniosłe, dumne z sukcesów, oparte na przywództwie ludzi nad ludźmi. Chrześcijaństwo jako dobrze prosperująca firma, z doskonałym marketingiem, traktująca Ewangelię w kategoriach towaru do sprzedaży, czy rodzaj usług. Ludzkie chrześcijaństwo bez Ducha Świętego. Ja zdecydowanie jestem zwolennikiem tej ostatniej interpretacji.
Czy Babilon to Rzym? Ja widzę, że Babilon to coś więcej niż Rzym, to jest światopogląd, to jest duch wywodzący się z Babilonu. O tym pisałem we wcześniejszych postach. Rzym jest tylko częścią Babilonu, prawdopodobnie największą. Rzym jako kościół zachodni, ( z marginalną polityczna rolą kościoła wschodniego) bardziej upatruję w "małym rogu", i w głowie, której była zadania śmiertelna rana, a jednak ma się obecnie dobrze. Za kilka dni naszą uwagę przykuje kolejna ważna cecha Babilonu, a mianowicie interesy. Kupcy, usługi i handel. Aktywność handlowa, akcent położony jest na interesy. Tą tendencję bardziej dzisiaj widzę w protestanckiej Ameryce, niż w katolickim Rzymie. Zdemoralizowanie i odstępstwo jest dzisiaj bardziej rozpowszechnione, widzialne i akceptowane wśród zachodnich, denominacyjnych Protestantów, wśród kościołów historycznych, niż w kościele Rzymskim czy w Prawosławnym. Uważam, że wiele wskazuje na to, iż idziemy w kierunku połączenia odstępczego, bałwochwalczego katolicyzmu, ze zwiedzionym, zeświecczonym protestantyzmem. Stolica tego imperium, może być w Rzymie (w Watykanie), ale też równie dobrze w Brukseli, Nowym Jorku czy w Waszyngtonie D.C. Waszyngton notabene jest usytuowany na siedmiu wzgórzach. Powiem tak, sytuacja jest tutaj rozwojowa.
Dalekie od Boga chrześcijaństwo upada, duchowo i moralnie. I staje się siedliskiem demonów, ulotnych ptaków wszelkiej obrzydliwości i nieczystości.
Mamy tu bardzo doniosłą i uroczystą proklamację „Upadł, επεσεν (epesen) upadł, Wielki Babilon”. Prorocy często przedstawiali przyszłe wydarzenia jako już dokonane. Choć rozumiem, że wydarzenie to należy do przyszłości, to u Boga ono już się dokonało. Taki manewr językowy nazywa się aorystem. W dzisiejszym wierszu mamy zapowiedź upadku Babilonu, właściwie to jest kolejna zapowiedź, powtórzenie pradawnych słów proroka Izajasza, a następnie anioła z czternastego rozdziału Objawienia. To anielskie zawołanie powraca.
„I oto tu nadchodzi oddział jeźdźców, zaprzęgi konne. I odezwał się głos: Upadł, upadł Babilon i wszystkie posągi jego bogów potrzaskane na ziemi.” Izaj. 21:9 „A drugi anioł szedł za nim i mówił: Upadł, upadł wielki Babilon, który napoił wszystkie narody winem szaleńczej rozpusty,” Obj. 14:8
Tak jak już wielokrotnie pisałem, Księga Objawienia jest Starym Testamentem w pigułce na końcu Nowego Testamentu. Obliczono, że w Apokalipsie na ogólną liczbę 405 wersetów, 285 z nich to dosłowne cytaty ze Starego Testamentu. Czyli średnio pięć cytatów na siedem wersetów. To oznacza, że jest ich więcej niż w czterech Ewangeliach razem wziętych. Ten rozdział wyraźnie podnosi tą statystykę.
Babilon jest obecnie takim samym zagrożeniem dla ludu Bożego Nowego Przymierza, jak był dla narodu wybranego w Starym Przymierzu. Kiedy analizujemy historię Babilonu widzimy dwa główne zagrożenia. Duchowe, poprzez przepych, bałwochwalstwo i bezbożność. Zagrożenie mieszaniną pogaństwa, światowości ze świętością. Takim przykładem synkretyzmu duchowego byli Samarytanie. Drugim zagrożeniem było niebezpieczeństwo uprowadzenia do niewoli. Dokładnie takie same zagrożenia dotykają dzisiaj wierzących uczniów Pana Jezusa Chrystusa. Diabeł poprzez mieszaninę chce wielu z nas uprowadzić do niewoli. Również w tej wojnie są jeńcy...
„Wiarołomni, czy nie wiecie, że przyjaźń ze światem, to wrogość wobec Boga? Jeśli więc kto chce być przyjacielem świata, staje się nieprzyjacielem Boga. Albo czy sądzicie, że na próżno Pismo mówi: Zazdrośnie chce On mieć tylko dla siebie ducha, któremu dał w nas mieszkanie?” Jak. 4:4-5
„Nie miłujcie świata ani tych rzeczy, które są na świecie. Jeśli kto miłuje świat, nie ma w nim miłości Ojca. Bo wszystko, co jest na świecie, pożądliwość ciała i pożądliwość oczu, i pycha życia, nie jest z Ojca, ale ze świata.” 1 Jan. 2:15-16
"A nie upodabniajcie się do tego świata, ale się przemieńcie przez odnowienie umysłu swego, abyście umieli rozróżnić, co jest wolą Bożą, co jest dobre, miłe i doskonałe." Rzym. 12:2
„Albowiem objawiła się łaska Boża, zbawienna dla wszystkich ludzi, Nauczając nas, abyśmy wyrzekli się bezbożności i światowych pożądliwości i na tym doczesnym świecie wstrzemięźliwie, sprawiedliwie i pobożnie żyli,” Tyt. 2:11-12
Te cztery wersety będą dla nas pomocne w zrozumieniu czwartego wiersza z tego rozdziału.
Upadł gdyż... Uciekaj abyś...
To jest bardzo ważny temat. Być może nawet najważniejszy w Księdze Objawienia. Mamy tutaj wielki Boży nakaz dla kościoła. Dlatego teraz około dwóch kolejnych tygodni spędzimy na rozważaniach czym jest obecnie Babilon i jakie, z jego strony czyha niebezpieczeństwo. Hasłem przewodnim naszych rozważań będzie wielki apel Boży; „ludu mój wyjdź z Babilonu”. Może nawet warto wydrukować sobie te słowa i powiesić gdzieś w widocznym miejscu na ścianie. Obecnie kościół skupia się na wielkim nakazie misyjnym, by iść, chrzcić i nauczać. To jest ważna misja, ale my musimy pamiętać i tak samo mocno akcentować ten drugi wielki nakaz.
Popatrzmy w jakiej atmosferze ta wieść jest przekazana. To jest uroczystość. Przekazuje nam go anioł mający jakieś bardzo ważne pełnomocnictwo z Nieba, inne tłumaczenia podają, że ma władzę. Ten anioł jaśnieje chwałą Bożą. Zaczerpnął ją na spotkaniu z Bogiem. Promienieje tak jak Mojżesz schodzący z góry Synaj. To jest dowód, że jego przesłanie, jest dopiero co, wzięte z sprzed tronu Bożego w Niebie. Jest świeże i aktualne. Anioł przekazuje poselstwo Janowi, pośród olśniewającego światła Bożej chwały. Ziemia εφωτισθη (efōtisthē) została oświetlona. Ten anioł, w imieniu Boga niesie światło dla kościoła. Tak jakby chciał przyświecić nam ziemię, abyśmy dokładnie zobaczyli Babilon, jego nieczystość i wszelka obrzydliwość. Modlę się, aby to słowo ożyło dzisiaj w sercach ludzi wierzących, aby zobaczyli czym jest Babilon i żeby uciekli z niego jak najszybciej. Boże, potrzebujemy maści wzrok naprawiającej...
"A gdy Mojżesz zstępował z góry Synaj, mając w ręku dwie tablice Świadectwa, nie wiedział Mojżesz, gdy zstępował z góry, że skóra na twarzy jego promieniała od rozmowy z Panem. 2 Moj. 34:29
Dalej czytamy, że karą jaka spotka Babilon za zwodzenie narodów, będzie zamienienie go w pustkowie i w więzienie dla duchów nieczystych. Babilon stanie się pustkowiem, a pustkowie wg Słowa Bożego jest miejscem pobytu demonów. To wielkie, tętniące życiem miasto opustoszeje i zamieni się w kupę kamieni. Popatrzcie też na małe Babilony, tam gdzie były zbory, gdzie tętniło życie, większość z nich praktycznie dzisiaj jest niezamieszkałą stertą ruin.
„I obrócę kraj w pustynię i pustkowie, tak że skończy się dumna jego potęga i opustoszeją góry izraelskie, tak że nikt nie będzie tamtędy przechodził. I poznają, że Ja jestem Pan, gdy obrócę kraj w pustynię i pustkowie za wszystkie ich obrzydliwości, których się dopuścili.” Ezech. 33:28-29
„Gdyż mój miecz zwisa z nieba, oto spada na Edom i na lud obłożony przeze mnie klątwą. (...) Jego pałace porosną cierniem, pokrzywy i osty będą w ich zamkach; i stanie się mieszkaniem szakali, siedzibą strusi. Świstaki natkną się na hieny i fauny będą się wzajemnie nawoływać, tylko upiór nocny będzie tam odpoczywał i znajdzie dla siebie schronienie.” Izaj. 34:5,13-14
„Gdy zaś duch nieczysty wyjdzie z człowieka, wędruje po miejscach bezwodnych, szukając ukojenia, ale go nie znajduje. Wtedy mówi: Wrócę do domu swego, skąd wyszedłem, i przyszedłszy, zastaje go opróżnionym, wymiecionym i przyozdobionym.” Mat. 12:43-44
Przekład mesjański oddaje to w następujący sposób; „Bawel (Babilon) wielki, stał się siedliskiem demonów, więzieniem każdego ducha nieczystego, (φυλακη (fylakē) strażnicą), więzieniem wszelkiego ptactwa nieczystego, znienawidzonego.”; ορνεου ακαθαρτου και μεμισημενου (ornemu akathartou kai memisēmenou) ptaka nieczystego, który jest obrzydliwy, znienawidzony.
Ptaki na ogół kojarzą się nam raczej z miłymi zwierzętami, wróblami, papugami, sikorkami, bocianami. Sroka nie jest miłym ptakiem, bo skrzeczy i zjada jaja innym ptakom, ma wredny charakter, reszta ptaków jest w porządku. Jednak na pustyni jest wiele ptaków drapieżnych, żywiących się padliną, a nawet ich wygląd, np. sępów jest odstraszający. Tutaj ptaki są nieczyste, obrzydliwe i budzą wstręt.
W 5 Moj. 14:11-18 mamy spis nie nadających się do jedzenia nieczystych ptaków. Mamy opis Abrama, który odgania drapieżne ptaki „Wtedy zleciały ptaki drapieżne do padliny, lecz Abram je odpędził.”1 Moj. 15:11 O ptakach dziobiących ludzkie ciała czytamy w historii o snach, które wykładał Józef ; „Po trzech dniach faraon podniesie wysoko głowę twoją, bo powiesi cię na drzewie, i ptaki będą zjadać ciało twoje.” 1 Moj. 40:19
„I pojmane zostało zwierzę, a wraz z nim fałszywy prorok, który przed nim czynił cuda, jakimi zwiódł tych, którzy przyjęli znamię zwierzęcia i oddawali pokłon posągowi jego. Zostali oni obaj wrzuceni żywcem do jeziora ognistego, gorejącego siarką. A pozostali byli pobici mieczem wychodzącym z ust jeźdźca na koniu, i wszystkie ptaki nasyciły się ich ciałami.” Obj. 19:20-21
sobota, 13 września 2014
Babilon
Zanim rozpoczniemy osiemnasty rozdział chciałbym zaproponować jeszcze jedno opracowanie na temat pochodzenia Babilonu - Wielkiej Wszetecznicy
Babilon (sum. ká.dingir.raki /"brama boga"/; akad. Bāb-ilim /"brama boga"/ lub Bāb-ilāni /"brama bogów"/; gr. Βαβυλών Babylōn; bibl. בָּבֶל Bābel; arab. بابل Bābil) – starożytne miasto położone w Mezopotamii, nad Eufratem, dawna stolica Babilonii; obecnie stanowisko archeologiczne Atlal Babil w Iraku.
„Czy to nie jest ów wielki Babilon, który zbudowałem na siedzibę króla dzięki potężnej mojej mocy i dla uświetnienia mojej wspaniałości?” Dan. 4:26-28
Babilon (sum. ká.dingir.raki /"brama boga"/; akad. Bāb-ilim /"brama boga"/ lub Bāb-ilāni /"brama bogów"/; gr. Βαβυλών Babylōn; bibl. בָּבֶל Bābel; arab. بابل Bābil) – starożytne miasto położone w Mezopotamii, nad Eufratem, dawna stolica Babilonii; obecnie stanowisko archeologiczne Atlal Babil w Iraku.
„Czy to nie jest ów wielki Babilon, który zbudowałem na siedzibę króla dzięki potężnej mojej mocy i dla uświetnienia mojej wspaniałości?” Dan. 4:26-28
Zdjęty grozą oglądanej wizji apostoł Jan ujrzał na
czole wszetecznicy wypisane imię: „WIELKI BABILON, MATKA WSZETECZNIC I OBRZYDLIWOŚCI
ZIEMI". Już po raz trzeci proroctwo przytacza to szkaradne imię (14,8;
16,19. por. 18,2.10.16.18.21). Tekst biblijny Obj.17,5 podaje, że imię wszetecznicy
„WIELKI BABILON", jest imieniem tajemniczym; jest tajemnicą, taką jak
.tajemnica nieprawości" (2 Tes. 2,7). Tajemnicę tę anioł wyjaśni Janowi w
17,7.
Bibliści na ogół przyjmują tytuł - imię "WIELKI
BABILON", który nosi wszetecznica, nie odnosi się do Babilonu jako
starożytnego miasta, ani do Babilonu jako królestwa czy państwa, ani też do
Babilonu jako potężnego Imperium starożytności, ale do Babilonu jako potęgi
religijnej, której odpowiednikiem, religijnym symbolem, jest wszetecznica.Jej
charakter został objawiony w drugiej części jej imienia: "MATKA WSZETECZNIC I
OBRZYDLIWOŚCI ZIEMI". Babilon był bowiem kolebką wszystkich religii starożytnego
Wschodu i stamtąd wzięły swój początek wszystkie bałwochwalcze religie. Wielu
biblistów, znawców zagadnienia stwierdza, że niegodziwość i nieczystość
cechująca pogańskie, orgiastyczne ryty religii Babilonu wślizgnęły się do
chrześcijaństwa w czwartym i piątym stuleciu i przetrwały niestrudzenie do
naszych czasów, urastając oczywiście do monstrualnych rozmiarów bałwochwalstwa
religijnego.
BABILON
Nie ma wyraźniejszego przykładu historii ludzkiej
degradacji jak obraz Babilonu. Jego początkiem był BABEL (hebr. BRAMA BOŻA),
jako centrum oddawania czci żywemu Bogu, ale w krótkim czasie ten sam Babel
uległ całkowitej degeneracji z powodu buntu i pychy ludzkiej i stał się
źródłem i centrum wszystkich kultów bałwochwalczych. Pismo Święte bardzo często
zajmuje się tematyką Babilonu. Określenie Babilon bowiem występuje w Biblii
ponad 200 razy i znajduje się na drugim miejscu w Piśmie Świętym po Jeruzalem.
Z wielu licznych tekstów biblijnych wynika, że Babilon w Piśmie Świętym oznacza
nazwę wielkiego systemu bałwochwalczego kultu religijnego. W tym kontekście
Babilon oglądany dzisiaj oznacza fałszywą religię, która najpierw w Starym
Testamencie zaraziła Izrael śmiertelnym wirusem bałwochwalstwa i duchowego
cudzołóstwa, a następnie w Nowym Testamencie, w okresie po apostolskim dokonała
podobnego totalnego zniszczenia na płaszczyźnie kościoła chrześcijańskiego. W
rezultacie tego, kościół zdryfował z biblijnej prostoty do synkretycznej
mieszaniny chrześcijaństwa z pogaństwem. Stosując bowiem szatańską zasadę
zastąpienia doskonałego Bożego planu słabą, nikczemną namiastką, Babilon stał
się źródłem imitacji religii w formie pseudo chrześcijaństwa.
We wczesnej historii starożytnego świata Pismo Święte
w 10 rozdziale Księgi Genesis relacjonuje, że NIMROD (z hebr. REBELIA), syn
Kusza, bezbożny wnuk Chama, a prawnuk Noego, nazwany w Biblii "pierwszym mocarzem
na ziemi" (Gen. 10,6) zakłada pierwsze wielkie, buntownicze miasto
BABILON: „... a początkiem jego królestwa był Babilon..." (Gen. 10,10),
który następnie według relacji rozdziału 11 Księgi Genesis będzie miejscem
pierwszej zorganizowanej rebelii przeciwko Bogu. "Nuże, zbudujmy sobie miasto i
wieżę, której szczyt sięgałby aż do nieba..." (Gen. 11,4). Archeologia
orientalna podaje przykłady budowy ogromnych wysokich budowli z cegły zw.
ZIQQURAT, z których najlepszym okazem jest ZIQQURAT odnaleziony w Erech (Gen.
10,10), pochodzący z czasów ponad 3000 lat przed Chr. Wieża Babel była z
pewnością prototypem późniejszych ziqquratów, poświęconych różnym pogańskim
bóstwom. Wieża Babel była pomnikiem ludzkiej pychy i wyrażeniem buntu i rebelii
ludzkości przeciwko prawdziwemu Bogu. Bóg ukarał ten objaw ludzkiej pychy i
rebelii i doprowadził do pomieszania języków, dlatego też nazwano to miasto „BABEL",
co znaczy: "POMIESZAŁ"(Gen. 11,9). Babel, nazwany później BABILONEM miał
długą historię.
Babilon stał się znany od czasów panowania
Hammurabiego (1728 -1686 r. przed Chr.), który doprowadził do rozkwitu Imperium
Starobabilońskie. Do szczytu swej potęgi i chwały Babilon doszedł za panowania
króla Nebukadnesara (605-562 r. przed Chr.), który był największym władcą Imperium
Neobabilońskiego. W tym okresie działał prorok Daniel i napisał księgę
prorocką. Wykopaliska archeologiczne dostarczają wielu szczegółów dotyczących
historii miasta i imperium. Przy studiowaniu zagadnienia Babilonu
najistotniejszym jest jego religijny aspekt, jak zostało to ukazane w 17
rozdziale Księgi Objawienia.
Ze starożytnych, pozabiblijnych źródeł historycznych
dowiadujemy się, że SEMIRAMIS, żona NIMRODA, budowniczego Babilonu była
założycielką RELIGIJNYCH MISTERIÓW BABILOŃSKICH, na które składały się tajemne ryty
religijne, poświęcone czci poszczególnych bóstw orientalnych w Babilonie.
Semiramis była NAJWYŻSZĄ KAPŁANKĄ STAROŻYTNYCH KULTÓW BABILOŃSKICH, stała się
typem wszetecznicy, opisanej w 17 rozdziale Apokalipsy. Na podstawie
starożytnych zapisów pozabiblijnych, które się zachowały, Semiramis przeżyła
swojego męża, Nimroda 42 lata, a po jego śmierci, prowadząc lubieżne i wyuzdane
życie wydała na świat syna, który rzekomo miał się urodzić w nadnaturalny
sposób, nadano mu imię TAMMUZ, i w kulcie babilońskim był czczony jako „zbawca
swego ludu", a więc „pseudomesjasz", którego przyjście było jakoby
wypełnieniem Bożej obietnicy, danej Ewie (por. Gen. 3,15), a w rzeczywistości
był to kolejny diabelski podstęp imitujący Boży plan zbawienia człowieka.
Legenda babilońska o MATCE I SYNU przyjęła się w
rytach religijnych Babilonu, a następnie wchłonęły ją różne religie pogańskie
starożytności. Obrazy, przedstawiające matkę królową niebios z dzieckiem na
ręku, spotykamy w wielu starożytnych religiach, a niezliczone kulty religijne
zawierają zwodnicze obietnice oczyszczenia z grzechów przez pośrednictwo matki i
syna. I choć te poszczególne ryty religijne Babilonu różniły się między sobą szczegółami,
to jednak łączył je jeden wspólny element kultowy, mianowicie urząd kapłanów, zajmujących
się głównie oddawaniem czci matce i synowi przez kropienie „świętą wodą" i
poświęcanie dziewic przewidzianych do nierządu sakralnego.
TAMMUZ, syn Semiramidy, wedle wierzeń babilońskich
miał być zabity przez dzikie zwierzęta, ale został przywrócony do życia, co
stanowi oczywistą szatańską analogię do śmierci i zmartwychwstania Pana Jezusa Chrystusa.
Pismo Święte nie zajmuje się opisem tych pogańskich kultów, czyni jedynie
wzmiankę, aby zasygnalizować wielki duchowy konflikt, który istniał i będzie
istniał pomiędzy prawdziwą wiarą a fałszywą religią. Prorok Ezechiel np.
stanowczo sprzeciwiał się obrzędowi opłakiwania zabitego Tammuza (Ez. 8,14).
Jeremiasz natomiast z gorzkim wyrzutem wspomina o wypieku placków dla „królowej
niebios" (Jer. 7,18) i bałwochwalczym spalaniu kadzideł w hołdzie
„królowej niebios" (Jer. 44,17-19.25). Kult Baala, cechujący narody
kananejskie w Palestynie był podobną formą tego samego misterium religijnego,
mającego swój początek w Babilonie. Kananejski Baal był utożsamiany z Tammuzem,
a Tammuz z greckim Adonisem i egipskim Ozyrysem.
To szczególne misterium religijne Babilonu stało się
„RELIGIĄ - MATKĄ" wszystkich religii pogańskich do tego stopnia, że
zdominowało religie wszystkich narodów całego starożytnego świata dając początek
niezliczonym misteriom religijnym, posiadającym własne rytuały, odrębne
wierzenia i przepisy ofiarne jako fałszerstwo (falsyfikat) i przeciwieństwo
prawdziwej wiary w żywego i prawdziwego Boga, objawionego w jedynej Bożej
księdze Piśmie Świętym.
Babilon jako wszeteczna kobieta został ukazany w
proroctwie Zachariasza 5,5-11, gdzie kobieta z w. 7 jest opisana jako
personifikacja (uosobienie) bezbożności w wierszu 8. Droga religii
babilońskiej, Kult babiloński, jako najstarszy na świecie, utorował sobie drogę
do innych miast starożytnego świata. Gdy Babilon został zdobyty przez Cyrusa, króla
perskiego w roku 538 przed Chr. najwyżsi kapłani starej religii babilońskiej
przenieśli się do Pergamonu, stolicy małoazjatyckich kultów orientalnych.
Najwyższy kapłan babilońskiej religii nosił koronę w postaci głowy ryby,
odpowiednika filistyńskiego bóstwa DAGONA. boga – ryby (Sędz. 16,23. 1 Sam. 5
r. 1 Kron. 10,10), któremu Filistyni oddawali cześć i budowali świątynie (por.
Joz. 15,41). Na swej koronie arcykapłan miał wyryty napis: "Zarzucający
most", oczywiście most pomiędzy człowiekiem
i szatanem.
i szatanem.
Gdy zaś ostatni król Pergamonu ATTALUS II oddał
Królestwo Pergamonu pod panowanie Rzymian w roku 133 przed Chr., wówczas
kapłani starej, babilońskiej religii przenieśli się do Wiecznego Miasta wraz z
całą kultową obrzędowością i misteriami religijnymi. Od tej pory więc tytuł
najwyższego kapłana misteriów babilońskich przejęli cezarowie Imperium Romanum, nosząc
wyryty napis na swej koronie: "PONTIFEX MAXIMUS", co stanowiło łaciński
ekwiwalent (odpowiednik) babilońskiego tytułu ("pontifex" termin łaciński
złożony z dwóch wyrazów: „pons, tis" oraz „facere" – zarzucający most),
następnie zaś w epoce konstantyńskiej tytuł ten został dołączony do wieńca
wielu tytułów honorujących głowę tego, który zawiadywał imperialną religią. Po
ogłoszeniu Edyktu Mediolańskiego w roku 313, a następnie Edyktu o Religii z
roku 380, następuje asymilacja z orientalnymi misteriami religijnymi i stan ten
trwać będzie, aż do dnia dzisiejszego, tworząc skomplikowany amalgamat
apostatycznej religii. Rozdział 17 Księgi Objawienia ukazuje aktualny stan tej
religii przed przyjściem Pana Jezusa Chrystusa. Odstępstwo kościoła, widziane w
obecnej formie dziś, rozkwitnie w pełnym, ostatecznym kształcie w postaci
ogólnoświatowej, uniwersalnej super religii, która wchłonie całe wyznające
chrześcijaństwo wraz ze wszystkimi religiami i kultami świata w okresie po
ZABRANIU KOŚCIOŁA. Wam zaś. pozostałym, którzyście w Tiatyrze, wszystkim,
którzy nie macie tej nauki... powiadam; Nie nakładam na was innego ciężaru; trzymajcie
się tylko mocno tego, co posiadacie, aż przyjdę" (Obj. 2,24.25).
fragment z książki
Henryk Turkanik
"Księga Objawienia"
Upadł, upadł Wielki Babilon
Osiemnasty rozdział Księgi Objawienia mówi o upadku Babilonu. Bóg z jakiegoś ważnego powodu chce, aby nasza uwaga była mocno skoncentrowana na Babilonie. Czym jest Babilon? Babilon to świat, światowy, bezbożny, zdemoralizowany system wartości. Obecnie największe "stężenie" Babilonu jest w zachodnim, nominalnym, zepsutym chrześcijaństwie. Babilon jest imitacją chrześcijaństwa, fałszywą „bramą do Boga”. Jest mieszaniną i zamieszaniem. To zeświecczone, zdemoralizowane, pogańskie i bezbożne, odstępcze i zwiedzione, wszeteczne, bogate i zuchwałe chrześcijaństwo.
"I zawołał donośnym głosem: Upadł, upadł Wielki Babilon i stał się siedliskiem demonów i schronieniem wszelkiego ducha nieczystego i schronieniem wszelkiego ptactwa nieczystego i wstrętnego." Objawienie 18:2
Powyższe proroctwo o upadku Babilonu jest proroctwem powtórzonym, cytowanymi z proroctw Starego Testamentu:
„I stanie się z Babilonem, perłą królestw, chlubą i dumą Chaldejczyków, to, co się stało z Sodomą i Gomorą, które zniszczył Bóg. Nigdy już nie będzie zamieszkany i nie będzie w nim ludzi po wszystkie pokolenia; żaden Arab nie rozbije tam namiotu ani pasterze nie zatrzymają się tam z trzodami. Lecz dzikie zwierzęta będą tam miały swoje leże, a ich domy będą pełne sów. Mieszkać tam będą strusie i wyprawiać swoje harce kosmacze. Hieny będą wyć w jego pałacach, a szakale we wspaniałych zamkach. Bliski już jest jego czas, a jego dni nie ulegną zwłoce.” Izaj. 13:19-22
„I oto tu nadchodzi oddział jeźdźców, zaprzęgi konne. I odezwał się głos: Upadł, upadł Babilon i wszystkie posągi jego bogów potrzaskane na ziemi.” Izaj. 21:9
„Słowo, które wypowiedział Pan przez proroka Jeremiasza o Babilonie, o kraju Chaldejczyków: Zwiastujcie między narodami i głoście, podnieście sztandar, głoście, nie ukrywajcie, mówcie: Babilon zdobyty, Bel zhańbiony, Marduk rozbity, zhańbione jego posągi, rozbite jego bałwany. Gdyż wyruszył przeciwko niemu naród z północy, i ten obróci jego ziemię w pustynię, tak że nie będzie w niej mieszkańca, zarówno człowiek jak i bydło ucieknie w popłochu. (…) Miecz niech się zwróci przeciwko Chaldejczykom - mówi Pan - i przeciwko mieszkańcom Babilonu, przeciwko jego książętom, i przeciwko jego mędrcom. Miecz przeciwko wróżbitom, aby zgłupieli, miecz przeciwko jego rycerzom, aby upadli na duchu. Miecz przeciwko jego rumakom i wozom wojennym, przeciwko całej mieszaninie ludów pośród niego, aby zniewieścieli; miecz przeciwko jego skarbcom, aby były zrabowane. Posucha na jego wody, aby wyschły, gdyż jest to kraj bałwanów, i przez owe straszydła zgłupieli. Dlatego osiądą tam dzikie zwierzęta z szakalami i zamieszkają w nim strusie; i już nigdy nie będzie zamieszkany ani zaludniony po wszystkie pokolenia.” Jer. 50:1-3, 35-39
„I poślę przeciwko Babilonowi wiejaczy, którzy go przewieją i spustoszą jego kraj, gdy rozłożą się zewsząd przeciwko niemu w dniu niedoli. (...) Uchodźcie z pośrodka Babilonu i niech każdy ratuje swoje życie, abyście nie zginęli przez jego winę, gdyż jest to czas pomsty dla Pana, On odda mu to, na co zasłużył! Babilon jest złotym kubkiem w ręku Pana, upijającym całą ziemię. Z jego wina piły narody, dlatego też narody oszalały. Babilon padł znienacka i został rozbity. Biadajcie nad nim, weźcie balsamu na jego ból, może da się go uleczyć. Leczyliśmy Babilon, ale nie dało się go uleczyć; zostawcie go! Chodźmy każdy do swojego kraju, gdyż jego sąd niebios sięga i wznosi się aż do obłoków! (...) Oto Ja wystąpię przeciwko tobie, góro zniszczenia - mówi Pan - która zniszczyłaś całą ziemię; i wyciągnę moją rękę przeciwko tobie, i strącę cię ze skał, i zamienię cię w górę płonącą. I nie wezmę z ciebie kamienia na narożnik ani kamienia do fundamentów, gdyż będziesz wieczną ruiną - mówi Pan. (...) Albowiem tak mówi Pan Zastępów, Bóg Izraela: Córka babilońska jest jak klepisko w czasie, gdy się je ubija; już wkrótce, a przyjdzie dla niej czas żniwa. Pożarł mnie, zniszczył mnie Nebukadnesar, król babiloński, odstawił mnie jak puste naczynie, pochłonął mnie jak potwór, napełnił mną swój brzuch, wypędził mnie z mojej rozkosznej ziemi, Gwałt mnie zadany i mój upadek niech dotkną Babilon - tak niech powiedzą mieszkańcy Syjonu! Moja krew na mieszkańców Chaldei - tak niech powie Jeruzalem! (...) I stanie się Babilon kupą gruzów, siedliskiem szakali, miejscem grozy i gwizdania, bez mieszkańców. (...) Hej, Babilon zdobyty i wzięta chwała całej ziemi! Babilon przedmiotem grozy wśród narodów! Morze podeszło pod sam Babilon, przykryło go naporem swoich fal. Jego miasta stały się pustynią, ziemią suchą i stepem; krajem, w którym nikt nie mieszka i przez który nie przechodzi żaden człowiek. I nawiedzę Bela w Babilonie, i wyciągnę z jego paszczy, co pochłonął. I już nie będą tłumnie płynąć do niego narody. Padł także mur Babilonu. Wyjdź z jego pośrodka, mój ludu, i niech każdy ratuje swoje życie przed żarem gniewu Pana! (...) Dlatego oto dni idą - mówi Pan, gdy nawiedzę jego bałwany, a w całym jego kraju jęczeć będą pobici. Choćby Babilon wstąpił na niebiosa i choćby swoją twierdzę zbudował na niedostępnej wysokości, jednak ode mnie przyjdą do niego pustoszyciele - mówi Pan. Krzyk słychać z Babilonu i wieść o wielkim zniszczeniu z ziemi chaldejskiej, Gdyż Pan niszczy Babilon i usuwa z niego wielki gwar; choćby ich fale huczały jak potężne wody i rozlegał się hałaśliwy ich głos, Gdyż pustoszyciel przybył do Babilonu i jego bohaterowie zostali wzięci do niewoli, ich łuki łamane, Pan jest bowiem Bogiem odpłaty, On rzetelnie odpłaca. (...) Tak mówi Pan Zastępów: Mury obszernego Babilonu będą doszczętnie zburzone, a jego wysokie bramy ogniem spalone. W ten sposób ludy trudzą się dla marności, a narody mozolą się dla ognia. (...) A Jeremiasz spisał na jednym zwoju wszystkie klęski, które miały spaść na Babilon, wszystkie owe słowa, napisane o Babilonie.” Jer. 51:2,6-9,25-26,33-35,37,41-45,52-56,58,60
Jeszcze chciałbym zwrócić uwagę na jeden fragment. Dotyczy on Niniwy. Niniwa była położona niedaleko Babilonu. Bóg za czasów proroka Jonasza okazał wielką łaskę mieszkańcom Niniwy. Niniwa jest ostrzeżeniem, aby łaski Bożej nie brać na daremno.
„Wyciągnie swoją rękę przeciwko północy i zniszczy Asyrię, Niniwę obróci w pustkowie, w kraj suchy, jak pustynię. I wylegiwać się będą na niej trzody, wszelkie zwierzęta polne, pelikan i sowa będą nocować na głowicach kolumn, a puszczyk będzie krzyczał w oknach, kruk zaś na progu, gdyż wiązanie cedrowe będzie zawalone. Oto wesołe miasto, które czuło się bezpieczne i które mówiło do siebie: Tylko ja i nikt inny! Jakim stało się pustkowiem, legowiskiem zwierząt! Każdy, kto będzie przechodził koło niego, zagwiżdże i machnie ręką.” Sof. 2:13-15
Martyn Lloyd – Jones w książce „Kościół i czasy ostateczne” pisze: „W końcu ostatni wróg, którego widzimy jest opisany w czternastym rozdziale, gdzie czytamy o „wielkim mieście” Babilonie. Na szczęście nie musimy się trapić zrozumieniem tego, bo w dalszych rozdziałach mamy szczegółowy opis wielkiej nierządnicy Babilonu i wydaje się, że nie mamy podstaw by wątpić, czego ów obraz dotyczy. Oznacza, z pewnością, zwodzącą moc światowości, moc świata, przez która nas nęci, i oddala od Boga i Jezusa Chrystusa Pana. Samo pojęcie „nierządnica” sugeruje to wszystko i jeśli przeczytacie szczegółowy opis w tych rozdziałach odkryjecie, jaki to jest doskonały obraz. Babilon oznacza wdzięk, który jest diabelski i powierzchowny, i ohydny, i plugawy, i śmiercionośny, a jednak tak pociągające, że zwodzi Bożych ludzi. Cóż nie znacie dobrze swoich Biblii, jeśli nie wiecie, jak często ona ostrzega przed światowością. „Demas mnie opuścił”, pisze Paweł, „umiłowawszy świat doczesny”. „Nie miłujcie świata ani tych rzeczy, które są na świecie. Jeśli kto miłuje świat, nie ma w nim miłości Ojca. Bo wszystko, co jest na świecie, pożądliwość ciała i pożądliwość oczu, i pycha życia, nie jest z Ojca, ale ze świata.” 1 Jan. 2:15-16. On znał niebezpieczeństwo i często, kiedy diabeł nie potrafi zniszczyć Bożych ludzi przez otwarte fizyczne działanie, robi to przez pożądliwości tego świata.”
„Z pewnością Babilon, kontynuuje M. Lloyd, reprezentuje zwodzącą moc grzechu i świata; wszystko w tym świecie, co nas nęci, [czaruje] i pociąga, i odciąga nas od Boga. To może być kultura, może być szczytny idealizm. Babilon dotyczy bezpośrednio naszych doświadczeń. Już opisałem wyrafinowanie i pożądliwości świata, a tutaj mamy szczegółowy i przerażający obraz jak wszystko to zostanie zniszczone i sprowadzone do niczego. To niemalże niesamowite, ale również zupełnie pewne. Pomyślcie o świecie, o potopie światowości, popatrzcie na ulice jakiegokolwiek z wielkich miast. Popatrzcie na wiadomości w gazetach. Popatrzcie na życie społeczeństwa i wtedy zwróćcie się do tych oświecających rozdziałów. (Objawienie 17 i 18)
Popatrzcie na suknie, na bogactwo, na luksusy, na przechwałki i zarozumiałość. To wszystko zwodzi ludzi, to skutek działania wielkiej nierządnicy, która pociąga królów i książęta, bogatych kupców [klasę średnią] i zwykłych, szarych ludzi w ten sam sposób. Mamy doskonały obraz świata poza Chrystusem, chełpiący się ze swego bogactwa, chełpiący się ze swego jedzenia, balów i imprez, samochodów, wyposażenia, ubrań, i piękna i ludzkiej chwały. Ale czytajmy dalej co się z tym stanie. Czytajmy jak to wszystko zostanie zniszczone, kompletnie i absolutnie. Ach, żebyśmy tak przyjęli to nauczanie, by już nie dać się skusić światu! W Objawieniu 17:16 czytamy, że nawet światowi wielbiciele zwrócą się przeciwko Babilonowi. Kiedy zobaczą, że źle się dzieje, niektórzy z tych, nazywanych królami, odwróci się od niej – zawsze tak robią. Podczas wojny, kiedy właśnie trwa nalot bombowy, zapominasz o swoich błyskotkach. W schronie przeciwlotniczym księżna niewiele się różni od gosposi.
To wszystko widzimy tutaj w Objawieniu, ale sprawy będą wyglądały jeszcze gorzej w przyszłości. Babilon zostanie obnażony, zostanie wydrwiony i ukazany w całej swej obrzydliwości, która jest rzeczywistości. Make-up puder zostaną usunięte i Babilon okaże się w całej swej obrzydliwej nagości i nieczystości. [Zawartość złotego kubka się rozleje na ziemię.] Przeczytajcie te rozdziały kilka razy i zobaczycie dyskomfort wszystkich, którzy żyli dla Babilonu, i wszystkich, którzy wierzyli w niego i wszystkich, dla których był on całym życiem. Pozostali bez niczego.”
"I zawołał donośnym głosem: Upadł, upadł Wielki Babilon i stał się siedliskiem demonów i schronieniem wszelkiego ducha nieczystego i schronieniem wszelkiego ptactwa nieczystego i wstrętnego." Objawienie 18:2
Powyższe proroctwo o upadku Babilonu jest proroctwem powtórzonym, cytowanymi z proroctw Starego Testamentu:
„I stanie się z Babilonem, perłą królestw, chlubą i dumą Chaldejczyków, to, co się stało z Sodomą i Gomorą, które zniszczył Bóg. Nigdy już nie będzie zamieszkany i nie będzie w nim ludzi po wszystkie pokolenia; żaden Arab nie rozbije tam namiotu ani pasterze nie zatrzymają się tam z trzodami. Lecz dzikie zwierzęta będą tam miały swoje leże, a ich domy będą pełne sów. Mieszkać tam będą strusie i wyprawiać swoje harce kosmacze. Hieny będą wyć w jego pałacach, a szakale we wspaniałych zamkach. Bliski już jest jego czas, a jego dni nie ulegną zwłoce.” Izaj. 13:19-22
„I oto tu nadchodzi oddział jeźdźców, zaprzęgi konne. I odezwał się głos: Upadł, upadł Babilon i wszystkie posągi jego bogów potrzaskane na ziemi.” Izaj. 21:9
„Słowo, które wypowiedział Pan przez proroka Jeremiasza o Babilonie, o kraju Chaldejczyków: Zwiastujcie między narodami i głoście, podnieście sztandar, głoście, nie ukrywajcie, mówcie: Babilon zdobyty, Bel zhańbiony, Marduk rozbity, zhańbione jego posągi, rozbite jego bałwany. Gdyż wyruszył przeciwko niemu naród z północy, i ten obróci jego ziemię w pustynię, tak że nie będzie w niej mieszkańca, zarówno człowiek jak i bydło ucieknie w popłochu. (…) Miecz niech się zwróci przeciwko Chaldejczykom - mówi Pan - i przeciwko mieszkańcom Babilonu, przeciwko jego książętom, i przeciwko jego mędrcom. Miecz przeciwko wróżbitom, aby zgłupieli, miecz przeciwko jego rycerzom, aby upadli na duchu. Miecz przeciwko jego rumakom i wozom wojennym, przeciwko całej mieszaninie ludów pośród niego, aby zniewieścieli; miecz przeciwko jego skarbcom, aby były zrabowane. Posucha na jego wody, aby wyschły, gdyż jest to kraj bałwanów, i przez owe straszydła zgłupieli. Dlatego osiądą tam dzikie zwierzęta z szakalami i zamieszkają w nim strusie; i już nigdy nie będzie zamieszkany ani zaludniony po wszystkie pokolenia.” Jer. 50:1-3, 35-39
„I poślę przeciwko Babilonowi wiejaczy, którzy go przewieją i spustoszą jego kraj, gdy rozłożą się zewsząd przeciwko niemu w dniu niedoli. (...) Uchodźcie z pośrodka Babilonu i niech każdy ratuje swoje życie, abyście nie zginęli przez jego winę, gdyż jest to czas pomsty dla Pana, On odda mu to, na co zasłużył! Babilon jest złotym kubkiem w ręku Pana, upijającym całą ziemię. Z jego wina piły narody, dlatego też narody oszalały. Babilon padł znienacka i został rozbity. Biadajcie nad nim, weźcie balsamu na jego ból, może da się go uleczyć. Leczyliśmy Babilon, ale nie dało się go uleczyć; zostawcie go! Chodźmy każdy do swojego kraju, gdyż jego sąd niebios sięga i wznosi się aż do obłoków! (...) Oto Ja wystąpię przeciwko tobie, góro zniszczenia - mówi Pan - która zniszczyłaś całą ziemię; i wyciągnę moją rękę przeciwko tobie, i strącę cię ze skał, i zamienię cię w górę płonącą. I nie wezmę z ciebie kamienia na narożnik ani kamienia do fundamentów, gdyż będziesz wieczną ruiną - mówi Pan. (...) Albowiem tak mówi Pan Zastępów, Bóg Izraela: Córka babilońska jest jak klepisko w czasie, gdy się je ubija; już wkrótce, a przyjdzie dla niej czas żniwa. Pożarł mnie, zniszczył mnie Nebukadnesar, król babiloński, odstawił mnie jak puste naczynie, pochłonął mnie jak potwór, napełnił mną swój brzuch, wypędził mnie z mojej rozkosznej ziemi, Gwałt mnie zadany i mój upadek niech dotkną Babilon - tak niech powiedzą mieszkańcy Syjonu! Moja krew na mieszkańców Chaldei - tak niech powie Jeruzalem! (...) I stanie się Babilon kupą gruzów, siedliskiem szakali, miejscem grozy i gwizdania, bez mieszkańców. (...) Hej, Babilon zdobyty i wzięta chwała całej ziemi! Babilon przedmiotem grozy wśród narodów! Morze podeszło pod sam Babilon, przykryło go naporem swoich fal. Jego miasta stały się pustynią, ziemią suchą i stepem; krajem, w którym nikt nie mieszka i przez który nie przechodzi żaden człowiek. I nawiedzę Bela w Babilonie, i wyciągnę z jego paszczy, co pochłonął. I już nie będą tłumnie płynąć do niego narody. Padł także mur Babilonu. Wyjdź z jego pośrodka, mój ludu, i niech każdy ratuje swoje życie przed żarem gniewu Pana! (...) Dlatego oto dni idą - mówi Pan, gdy nawiedzę jego bałwany, a w całym jego kraju jęczeć będą pobici. Choćby Babilon wstąpił na niebiosa i choćby swoją twierdzę zbudował na niedostępnej wysokości, jednak ode mnie przyjdą do niego pustoszyciele - mówi Pan. Krzyk słychać z Babilonu i wieść o wielkim zniszczeniu z ziemi chaldejskiej, Gdyż Pan niszczy Babilon i usuwa z niego wielki gwar; choćby ich fale huczały jak potężne wody i rozlegał się hałaśliwy ich głos, Gdyż pustoszyciel przybył do Babilonu i jego bohaterowie zostali wzięci do niewoli, ich łuki łamane, Pan jest bowiem Bogiem odpłaty, On rzetelnie odpłaca. (...) Tak mówi Pan Zastępów: Mury obszernego Babilonu będą doszczętnie zburzone, a jego wysokie bramy ogniem spalone. W ten sposób ludy trudzą się dla marności, a narody mozolą się dla ognia. (...) A Jeremiasz spisał na jednym zwoju wszystkie klęski, które miały spaść na Babilon, wszystkie owe słowa, napisane o Babilonie.” Jer. 51:2,6-9,25-26,33-35,37,41-45,52-56,58,60
Jeszcze chciałbym zwrócić uwagę na jeden fragment. Dotyczy on Niniwy. Niniwa była położona niedaleko Babilonu. Bóg za czasów proroka Jonasza okazał wielką łaskę mieszkańcom Niniwy. Niniwa jest ostrzeżeniem, aby łaski Bożej nie brać na daremno.
„Wyciągnie swoją rękę przeciwko północy i zniszczy Asyrię, Niniwę obróci w pustkowie, w kraj suchy, jak pustynię. I wylegiwać się będą na niej trzody, wszelkie zwierzęta polne, pelikan i sowa będą nocować na głowicach kolumn, a puszczyk będzie krzyczał w oknach, kruk zaś na progu, gdyż wiązanie cedrowe będzie zawalone. Oto wesołe miasto, które czuło się bezpieczne i które mówiło do siebie: Tylko ja i nikt inny! Jakim stało się pustkowiem, legowiskiem zwierząt! Każdy, kto będzie przechodził koło niego, zagwiżdże i machnie ręką.” Sof. 2:13-15
Martyn Lloyd – Jones w książce „Kościół i czasy ostateczne” pisze: „W końcu ostatni wróg, którego widzimy jest opisany w czternastym rozdziale, gdzie czytamy o „wielkim mieście” Babilonie. Na szczęście nie musimy się trapić zrozumieniem tego, bo w dalszych rozdziałach mamy szczegółowy opis wielkiej nierządnicy Babilonu i wydaje się, że nie mamy podstaw by wątpić, czego ów obraz dotyczy. Oznacza, z pewnością, zwodzącą moc światowości, moc świata, przez która nas nęci, i oddala od Boga i Jezusa Chrystusa Pana. Samo pojęcie „nierządnica” sugeruje to wszystko i jeśli przeczytacie szczegółowy opis w tych rozdziałach odkryjecie, jaki to jest doskonały obraz. Babilon oznacza wdzięk, który jest diabelski i powierzchowny, i ohydny, i plugawy, i śmiercionośny, a jednak tak pociągające, że zwodzi Bożych ludzi. Cóż nie znacie dobrze swoich Biblii, jeśli nie wiecie, jak często ona ostrzega przed światowością. „Demas mnie opuścił”, pisze Paweł, „umiłowawszy świat doczesny”. „Nie miłujcie świata ani tych rzeczy, które są na świecie. Jeśli kto miłuje świat, nie ma w nim miłości Ojca. Bo wszystko, co jest na świecie, pożądliwość ciała i pożądliwość oczu, i pycha życia, nie jest z Ojca, ale ze świata.” 1 Jan. 2:15-16. On znał niebezpieczeństwo i często, kiedy diabeł nie potrafi zniszczyć Bożych ludzi przez otwarte fizyczne działanie, robi to przez pożądliwości tego świata.”
„Z pewnością Babilon, kontynuuje M. Lloyd, reprezentuje zwodzącą moc grzechu i świata; wszystko w tym świecie, co nas nęci, [czaruje] i pociąga, i odciąga nas od Boga. To może być kultura, może być szczytny idealizm. Babilon dotyczy bezpośrednio naszych doświadczeń. Już opisałem wyrafinowanie i pożądliwości świata, a tutaj mamy szczegółowy i przerażający obraz jak wszystko to zostanie zniszczone i sprowadzone do niczego. To niemalże niesamowite, ale również zupełnie pewne. Pomyślcie o świecie, o potopie światowości, popatrzcie na ulice jakiegokolwiek z wielkich miast. Popatrzcie na wiadomości w gazetach. Popatrzcie na życie społeczeństwa i wtedy zwróćcie się do tych oświecających rozdziałów. (Objawienie 17 i 18)
Popatrzcie na suknie, na bogactwo, na luksusy, na przechwałki i zarozumiałość. To wszystko zwodzi ludzi, to skutek działania wielkiej nierządnicy, która pociąga królów i książęta, bogatych kupców [klasę średnią] i zwykłych, szarych ludzi w ten sam sposób. Mamy doskonały obraz świata poza Chrystusem, chełpiący się ze swego bogactwa, chełpiący się ze swego jedzenia, balów i imprez, samochodów, wyposażenia, ubrań, i piękna i ludzkiej chwały. Ale czytajmy dalej co się z tym stanie. Czytajmy jak to wszystko zostanie zniszczone, kompletnie i absolutnie. Ach, żebyśmy tak przyjęli to nauczanie, by już nie dać się skusić światu! W Objawieniu 17:16 czytamy, że nawet światowi wielbiciele zwrócą się przeciwko Babilonowi. Kiedy zobaczą, że źle się dzieje, niektórzy z tych, nazywanych królami, odwróci się od niej – zawsze tak robią. Podczas wojny, kiedy właśnie trwa nalot bombowy, zapominasz o swoich błyskotkach. W schronie przeciwlotniczym księżna niewiele się różni od gosposi.
To wszystko widzimy tutaj w Objawieniu, ale sprawy będą wyglądały jeszcze gorzej w przyszłości. Babilon zostanie obnażony, zostanie wydrwiony i ukazany w całej swej obrzydliwości, która jest rzeczywistości. Make-up puder zostaną usunięte i Babilon okaże się w całej swej obrzydliwej nagości i nieczystości. [Zawartość złotego kubka się rozleje na ziemię.] Przeczytajcie te rozdziały kilka razy i zobaczycie dyskomfort wszystkich, którzy żyli dla Babilonu, i wszystkich, którzy wierzyli w niego i wszystkich, dla których był on całym życiem. Pozostali bez niczego.”
Subskrybuj:
Posty (Atom)