Objawienie - Apokalipsa MP3

wtorek, 30 grudnia 2014

Apokalipsa św. Jana - wg Biblii Poznańskiej - tekst



Objawienie,
Apokalipsa św. Jana
(wg Biblii Poznańskiej)

Rozdział 1


(1) Objawienie Jezusa Chrystusa, które dał Mu Bóg, aby ukazać swym sługom, co musi stać się niebawem, a (On) wysławszy swego anioła oznajmił przez niego za pomocą znaków słudze swojemu Janowi. (2) Ten poświadcza, że wszystko, co widział, jest słowem Bożym i świadectwem Jezusa Chrystusa. (3) Szczęśliwy, który czyta, i (ci) którzy słuchają słów Proroctwa, a strzegą tego, co w nim napisane, bo chwila jest bliska. (4) Jan do siedmiu Kościołów, które są w Azji: Łaska wam i pokój od Tego, który jest, który był i który przychodzi, i od siedmiu Duchów, które są przed Jego tronem, (5) i od Jezusa Chrystusa, Świadka Wiernego, Pierworodnego umarłych i Władcy królów ziemi. Temu, który nas miłuje i który przez swoją krew uwolnił nas od naszych grzechów (6) i uczynił nas królestwem - kapłanami dla Boga, Ojca swojego, Jemu chwała i moc na wieki wieków. Amen. (7) Oto nadchodzi z obłokami i ujrzy Go wszelkie oko i wszyscy, którzy Go przebili. I będą Go opłakiwać wszystkie pokolenia ziemi. Tak (jest): Amen. (8) Jam jest Alfa i Omega, mówi Pan Bóg, który jest, który był i który przychodzi, Władca wszech rzeczy. (9) Ja, Jan, wasz brat i współuczestnik w ucisku i królestwie, i wytrwałości w Jezusie, byłem na wyspie, zwanej Patmos, z powodu słowa Bożego i świadectwa Jezusa. (10) Doznałem zachwycenia w dzień Pański i posłyszałem za sobą potężny głos jak gdyby trąby (11) mówiącej: "Co widzisz, zapisz w księdze i poślij siedmiu Kościołom: do Efezu, Smyrny, Pergamu, Tiatyry, Sardów, Filadelfii i Laodycei". (12) I obróciłem się, chcąc widzieć, co za głos do mnie mówił, a obróciwszy się ujrzałem siedem złotych świeczników, (13) i pośród świeczników kogoś podobnego do Syna Człowieczego, obleczonego (w szatę) do stóp i przepasanego na piersiach złotym pasem. (14) Głowa Jego i włosy białe jak biała wełna, jak śnieg, a oczy Jego jak płomień ognisty. (15) Stopy Jego podobne do drogocennego metalu jak gdyby w piecu rozżarzonego, a głos Jego jak głos wielu wód. (16) W prawej ręce miał siedem gwiazd i z Jego ust wychodził miecz obosieczny, ostry. A Jego wygląd - jak słońce, kiedy jaśnieje w swej mocy. (17) Kiedym Go ujrzał, upadłem do Jego stóp jak martwy, a On położył na mnie prawą rękę, mówiąc: "Przestań się lękać! Jam jest Pierwszy i Ostatni, (18) i żyjący. Byłem umarły, a oto jestem żyjący na wieki wieków i mam klucze śmierci i Otchłani. (19) Zapisz więc to, co widziałeś, i to, co jest, i to, co potem musi się stać. (20) A oto tajemnica siedmiu gwiazd, któreś ujrzał w mojej prawej ręce, i siedmiu złotych świeczników: siedem gwiazd - to aniołowie siedmiu Kościołów, a siedem świeczników - to siedem Kościołów".

Cały tekst księgi Apokalipsy wg Biblii Poznańskiej w pliku PDF znajduje się pod adresem:  http://www.marnotrawny-kosciol.pl/wp-content/uploads/2014/12/Objawienie_Poznanska.pdf


Jednocześnie zakończyłem pracę nad zarchiwizowaniem studium - Objawienie w 365dni, rozdział po rozdziale, do plików PDF. Zostały one umieszczone w dwóch miejscach;

http://zajezusem.pl/index.php?num=5327
oraz
http://www.marnotrawny-kosciol.pl/ksiega-objawienia/

poniedziałek, 29 grudnia 2014

Rozdział 22:21

Łaska Pana Jezusa niech będzie z wszystkimi. Amen. BW
Łaska Pana Jezusa ze wszystkimi! BT
Łaska Pana Jezusa [niech będzie] z wszystkimi. NP

Łaska Pana naszego, Jezusa Chrystusa, niech będzie z wami wszystkimi. Amen. BG


Przeczytajmy jeszcze dwa fragmenty z Obj. 1:4 i z 1 Kor. 1:3-8 „Jan do siedmiu zborów, które są w Azji: Łaska wam i pokój od tego, który jest i który był, i który ma przyjść, i od siedmiu duchów, które są przed jego tronem”; „Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i Pana Jezusa Chrystusa. Dziękuję Bogu zawsze za was, za łaskę Bożą, która wam jest dana w Chrystusie Jezusie, Iżeście w nim ubogaceni zostali we wszystko, we wszelkie słowo i wszelkie poznanie, Ponieważ świadectwo o Chrystusie zostało utwierdzone w was, Tak iż nie brak wam żadnego daru łaski, wam, którzy oczekujecie objawienia Pana naszego Jezusa Chrystusa, Który też utwierdzi was aż do końca, tak iż będziecie bez nagany w dniu Pana naszego Jezusa Chrystusa.”

W oryginale wiersz ten mamy zapisany w ten sposób: η του κυριου ημων ιησου χριστου μετα παντων υμων αμην (hē tou kyriou hēmōn iēsou christou meta pantōn hymōn amēn) Łaska Pana naszego Jezusa Pomazańca ze wszystkimi wami amen [zaprawdę].

Słowo łaska gr. χαρις (charis) łac. gratia (gratis – za darmo) ma bardzo szerokie znaczenie. W słoniku grecko – polskim informacja na temat tego słowa zajmuje półtorej strony. Słowo to można przetłumaczyć na; urok, wdzięk, powab, chwała, sława, łaska, życzliwość, uprzejmość, przychylność, powodzenie u kogoś, wdzięczność, dziękczynienie, przysługa, dobrodziejstwo, pobłażać, folgować, mieć przyjemność, zadowolenie, rozkosz, upodobanie w czymś, ofiara dziękczynna, upodobanie, wzgląd na kogoś, hojność, szczodrość, szczególny dar od Boga.

Podobną definicję słowa łaska znajdujemy w słowniku etymologicznym języka polskiego W. Borysia. Czytamy tam, że łaska w XIV wieku oznaczała życzliwość, miłosierdzie, litość, dobroć. Polskie łaska pochodzi od czeskiego laska, które oznaczało; miłość, pieszczotę, łaszenie się, schlebianie, przymilanie się. Słowo łaskotać pochodzi od słowa laskati, które oznacza też; okazywać pożądanie, głaskać, pieścić.

W języku polskim słowo łaska ma czasami negatywne zabarwienie. Litościwa łacha. Ludzie mówią, ja łachy nie potrzebuję. Myślę, że jest potrzeba zastanowienia się nad bogactwem słowa łaska. W języku rosyjskim łaska jest pisana jako благодать, co można przetłumaczyć dać dobro, w języku angielski grace znaczy; grację, wdzięk, powab, prolongatę terminu płatności długu, modlitwę przed i po jedzeniu, zrobić komuś zaszczyt, ozdobić, adorować, uświetnić, oddać honor.

Zatem dobrą definicją biblijnej łaski jest niezasłużona bliskość, życzliwa przychylność i dobrotliwość Boga okazywana człowiekowi.

Tak rozumiana łaska jest bardzo potrzebna ludziom, szczególnie gdy w tle mamy wszystkie te ponure apokaliptyczne wydarzenia i zapowiedzi wylania gniewu Bożego.

Przypomnijmy sobie tekst z szóstego rozdziału; „I mówili do gór i skał: Padnijcie na nas i zakryjcie nas przed obliczem tego, który siedzi na tronie, I przed gniewem Baranka, albowiem nastał ów wielki dzień ich gniewu, i któż się może ostać?” Obj. 6:17

Któż się może ostać. Tylko przez Jezusa Chrystusa, jesteśmy usprawiedliwieni i możemy stać się uczestnikami tej łaski i dobrotliwości Boga. Jest ona ochroną przed konsekwencjami grzechu i buntu wobec Boga. Dzięki łasce Bożej możemy uniknąć jeziora ognistego i życia w potępieniu, życia na zewnątrz Nowego Jeruzalem.  Potrzebna jest jednak nasza decyzja, chcę... Pamiętajmy o zasadzie albo... albo...  „Łaska Pana naszego, Jezusa Chrystusa, niech będzie z wami wszystkimi” jest nie tylko dobrym życzeniem apostoła  Jana, ale też pełnym pokory zawołaniem; - "Boże bądź nam miłościw" lub pięknie po rosyjsku, Господи, помилуй (Gospodi Pomiłuj).

Wiersz ten zawiera tytuły Pana Jezusa, że jest Panem (Kyrios), Jezusem (Bóg jest zbawieniem) i Chrystusem (Mesjaszem, Pomazańcem, Wybrańcem). Tłumaczenia BW, BT pomijają tytuł Chrystusa. Pomijają też słowo Amen. Czy ktoś ujął dwa słowa, czy je dodał, tego nie wiemy.

I któż się może ostać ?


Słowo Boże mówi, że ostoją się ludzie ocaleni przez Jezusa, usprawiedliwieni krwią Jego, ci którzy uwierzą i przyjmą Go jako swojego Pana i Zbawiciela. Którzy teraz uwierzą i powiedzą, tak chcę być ocalony, chcę ostać się w tym trudnym czasie. Jeżeli jeszcze nie znalazłeś tego schronienia posłuchaj proroka Sofoniasza i szukaj Pana.

 „Zanim staniecie się jak plewa, którą wiatr unosi, zanim was dosięgnie żar gniewu Pana, zanim zaskoczy was dzień gniewu Pana! Szukajcie Pana, wszyscy pokorni ziemi, którzy wypełniacie jego prawo! Szukajcie sprawiedliwości, szukajcie pokory, może się ukryjecie w dniu gniewu Pana.” Sof. 2:2-3

„Któż jest, Boże, jak Ty, który przebaczasz winę, odpuszczasz przestępstwo resztce swojego dziedzictwa, który nie chowasz na wieki gniewu, lecz masz upodobanie w łasce?” Mich. 7:18

„Tym bardziej więc teraz, usprawiedliwieni krwią jego, będziemy przez niego zachowani od gniewu. Jeśli bowiem, będąc nieprzyjaciółmi, zostaliśmy pojednani z Bogiem przez śmierć Syna jego, tym bardziej, będąc pojednani, dostąpimy zbawienia przez życie Jego.” Rzym. 5:9-10

„I oczekiwać Syna jego z niebios, którego wzbudził z martwych, Jezusa, który nas ocalił przed nadchodzącym gniewem Bożym.” 1 Tes. 1:10

„Bóg nie przeznaczył nas na gniew, lecz na zbawienie przez naszego Pana Jezusa Chrystusa” (1Tes. 5:9). Chwała Bogu!

"Pokój zostawiam wam, mój pokój daję wam; nie jak świat daje, Ja wam daję. Niech się nie trwoży serce wasze i niech się nie lęka." Jan. 14:27

„Ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata”. Mat. 28:20

„Wszystkim, którzy jesteście w Rzymie, umiłowanym Boga, powołanym świętym: Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i Pana Jezusa Chrystusa.” Rzym. 1:7

Życzenie komuś łaski, łaski i pokoju było w czasach Jana pięknym życzeniem. Tak rozpoczynają się, bądź kończą listy apostolskie do zborów. Tak prawdopodobnie kończyły się listy innych chrześcijan do współbraci. Takie piękne życzenie, a zarazem modlitwa jest zawarta w ostatnim wierszu Nowego Testamentu.

Łaska Pana naszego, Jezusa Chrystusa, niech będzie z nami wszystkimi. Amen.

sobota, 27 grudnia 2014

Rozdział 22:20

Mówi ten, który świadczy o tym: Tak, przyjdę wkrótce. Amen, przyjdź, Panie Jezu! BW

Mówi Ten, który o tym świadczy: Zaiste, przyjdę niebawem. Amen. Przyjdź, Panie Jezu! BT

Mówi Ten, który oto zaświadcza: Tak, przyjdę wkrótce. Amen, przychodź, Panie Jezu! NP

Tak mówi ten, który świadectwo daje o tych rzeczach: Zaiste, przyjdę rychło. Amen. I owszem przyjdź, Panie Jezusie! BG


Dzisiaj opowiem jak powstawała część moich komentarzy. Czasami zdawało mi się, że już jestem gotowy by zamieścić komentarz do danego fragmentu. Ale coś wewnątrz wstrzymywało mnie, poczekaj jeszcze trochę, nie wstawiaj tego dzisiaj, poczekaj do jutra. Tak samo było i z dzisiejszym wierszem. I dzisiaj przyszła myśl. Zwróć uwagę na słowo Amen. I od tego słowa chcę zacząć.

Amen

"To mówi ten który jest Amen” Obj. 3:14 Słowo „amen” αμην (amēn) pochodzi z języka hebrajskiego i oznacza pewność, prawdę. Często bywa tłumaczone jako: zaprawdę, ręczę za to, niech się tak stanie, oraz tak jest naprawdę. To jest jak postawienie kropki na końcu zdania. Powiedziałem i to co powiedziałem nie ulega zmianie. Co postanowiłem, spełnię. Ktoś policzył, że Pan Jezus użył słowa „amen” ponad 50 razy, w tym 27 razy w ewangelii Jana, w takich słowach jak zaprawdę, zapewniam was, ręczę za to co mówię. Słowo Amen w Biblii używano dla potwierdzenia Bożych Słów. Amen było gwarantem, że coś nie jest fikcją, ale jest prawdą. Jeden z komentatorów Słowa podaje jeszcze jedną wartą uwagi myśl. „Słowo Amen nazywane jest przez rabinów Bożą pieczęcią i używane na potwierdzenie prawdziwości Bożych Słów, co znaczy ”tak jest” lub ”taka jest prawda”.

„Ezdrasz pobłogosławił Pana, wielkiego Boga, a cały lud, podniósłszy swoje ręce odpowiedział: Amen, amen! Następnie skłonili swoje głowy i oddali Panu pokłon z twarzami zwróconymi ku ziemi.” Nehem. 8:6

„Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, od wieków na wieki! Niech wszystek lud powie: Amen! Alleluja!” Ps. 106:48

Amen kończy modlitwę. Amen kończy nabożeństwo. Czytanie i słuchanie Księgi Objawienia jest jak nabożeństwo. Jest kazaniem, uwielbieniem, zachęceniem, napomnieniem. Jest też nabożeństwem ewangelizacyjnym. Na koniec tego nabożeństwa możemy powiedzieć. Nic dodać, nic ująć. Amen.

„I uczynił nas rodem królewskim, kapłanami Boga i Ojca swojego, niech będzie chwała i moc na wieki wieków. Amen.” Obj. 1:6; „Oto przychodzi wśród obłoków, i ujrzy go wszelkie oko, a także ci, którzy go przebili, i będą biadać nad nim wszystkie plemiona ziemi. Tak jest! Amen.” Obj. 1:7; „A do anioła zboru w Laodycei napisz: To mówi Ten, który jest Amen, świadek wierny i prawdziwy, początek stworzenia Bożego:” Obj. 3:14; „A cztery postacie mówiły: Amen. Starcy zaś upadli i oddali pokłon.” Obj. 5:14; „A wszyscy aniołowie stali wokoło tronu i starców, i czterech postaci, i upadli przed tronem na twarze swoje, i oddali pokłon Bogu, Mówiąc: Amen! Błogosławieństwo i chwała, i mądrość, i dziękczynienie, i cześć, i moc, i siła Bogu naszemu na wieki wieków. Amen.” Obj. 7:11-12; „I upadło dwudziestu czterech starców, i cztery postacie, i oddały pokłon Bogu, siedzącemu na tronie, mówiąc: Amen, Alleluja!” Obj. 19:4; „Mówi ten, który świadczy o tym: Tak, przyjdę wkrótce. Amen, przyjdź, Panie Jezu!” Obj. 22:20; „Łaska Pana Jezusa niech będzie z wszystkimi. Amen.” Obj. 22:21

Przyjdź

Kolejnym ważnym słowem jest wyraz - Przyjdę, przyjdź. Greckie słówko ερχομαι (erchomai) przychodzić, ma wiele znaczeń. Widać w zamieszczonej poniżej ilustracji z fragmentem ze słownika grecko – polskiego.

W ostatnim rozdziale Księgi Objawienia pada trzykrotne ελθε (elthe) przyjdź. Duch wraz z Oblubienicą wołają, - Przyjdź. Ten kto słyszy niech powie do siebie i do innych, - Przyjdź. Dalej w wierszu dwudziestym mamy prośbę, tęsknotę, błagalną modlitwę Jana skierowaną do Pana Jezusa, - Przyjdź Panie Jezu. Od chwili zapisania tych słów, stały się one pragnieniem wszystkich uczniów i sług Jezusa, we wspólnotach rozsianych na przestrzeni wieków po całej ziemi

Słowo "przyjdź", zawiera w swojej treści, oczekiwanie, tęsknotę, jakąś zachętę i zaproszenie. "Przyjdź" - znalazło swoje zaszczytne miejsce w Modlitwie Pańskiej, gdy modlimy się „Przyjdź Królestwo twoje,” "Przyjdź" - usłyszał Piotr od Pana, by wyszedł z łodzi i przyszedł do Niego po wodzie. Słowo "przyjdź" skierował Pan do bogatego młodzieńca aby ten sprzedał, co posiada, rozdał ubogim, a następnie by przyszedł i naśladował Go. Do uczni skierował zaproszenie „Pójdźcie za mną, a zrobię was rybakami ludzi!” Kiedy natknął się na Mateusza i jemu powiedział, „Pójdź za mną.”

"Przyjdź i włóż na nią ręce", zawołał przełożony synagogi, gdy jego córeczka była bliska śmierci. Pan Jezus zwraca się do spracowanych i obciążonych, „Pójdźcie do mnie, a Ja wam dam ukojenie.”

Pan Jezus opowiada przypowieść o pewnym człowieku, który przygotował wielką wieczerzę i zaprosił wielu, a ten posłał swego sługę, aby powiedział zaproszonym: Przyjdźcie, bo już wszystko gotowe. I poczęli się wszyscy jeden po drugim wymawiać. W innej przypowieści Pan Jezus opowiada o złym słudze, który rzekł w sercu swoim: Pan mój zwleka z przyjściem, i zaczął bić sługi i służebnice, jeść, pić z pijakami i upijać się. (Łuk. 12:45-46)

W Księdze Objawienia słowa ; przyjdź, przyjdę odkrywają kluczową rolę. „Wspomnij więc, z jakiej wyżyny spadłeś i upamiętaj się, i spełniaj uczynki takie, jak pierwej; a jeżeli nie, to przyjdę do ciebie i ruszę świecznik twój z jego miejsca, jeśli się nie upamiętasz.” Obj. 2:5; „Upamiętaj się więc; a jeżeli nie, przyjdę do ciebie wkrótce i będę z nimi walczył mieczem ust moich.” Obj. 2:16; „Trzymajcie się tylko mocno tego, co posiadacie, aż przyjdę.” Obj. 2:25; „Pamiętaj więc, czego się nauczyłeś i co usłyszałeś, i strzeż tego, i upamiętaj się. Jeśli tedy nie będziesz czujny, przyjdę jak złodziej, a nie dowiesz się, o której godzinie cię zaskoczę.” Obj. 3:3; „Przyjdę rychło; trzymaj, co masz, aby nikt nie wziął korony twojej.” Obj. 3:11; „I oto przyjdę wkrótce. Błogosławiony, który strzeże słów proroctwa tej księgi.” Obj. 22:7; „Oto przyjdę wkrótce, a zapłata moja jest ze mną, by oddać każdemu według jego uczynku.” Obj. 22:12; „A Duch i oblubienica mówią: Przyjdź! A ten, kto słyszy, niech powie: Przyjdź! A ten, kto pragnie, niech przychodzi, a kto chce, niech darmo weźmie wodę żywota.” Obj. 22:17; „Mówi ten, który świadczy o tym: Tak, przyjdę wkrótce. Amen, przyjdź, Panie Jezu!” Obj. 22:20

Pan mówi; "Zaiste, przyjdę rychło", ερχομαι (erchomai) przychodzę ταχυ (tachy) szybko, spiesznie, tak szybko jak tylko to będzie możliwe, rychło, co tchu najszybciej, jak tylko to będzie możliwe.

Panie Jezu!

Księga Objawienia pokazuje nam, sługom Jezusa, że On jest dla nas nie tylko Jezusem, ale i naszym Panem. Słowo Pan ma tutaj również ogromne znaczenie, szczególnie dzisiaj, gdy współczesna, modernistyczna teologia czyni z Pana kolegę, kumpla, ziomala. Tymczasem On nadal jest i Panem i Zbawicielem. Panem panów i Królem królów.

„Albowiem nie siebie samych głosimy, lecz Chrystusa Jezusa, że jest Panem, o sobie zaś, żeśmy sługami waszymi dla Jezusa.” 2 Kor. 4:5

Bądźcie cierpliwi

"Przeto bądźcie cierpliwi, bracia, aż do przyjścia Pana. Oto rolnik cierpliwie oczekuje cennego owocu ziemi, aż spadnie wczesny i późniejszy deszcz.  Bądźcie i wy cierpliwi, umocnijcie serca swoje, bo przyjście Pana jest bliskie." Jak. 5:7-8

Bądź cierpliwy. Nie zniechęcaj się oczekiwaniem Pana. Zgłębiając historię pierwszych wieków chrześcijaństwa widzimy, że wspólnoty uczniów Jezusa, po trzech wiekach doświadczeń i tęsknego wyczekiwania postanowiły, za czasów Konstantyna wziąć sprawy w swoje ręce, a potem chrześcijaństwo zapadło w kilku wiekowy sen. Pojawili się także szydercy, "zniechęcacze" którzy mówią gdzież jest wasz Pan. Wywierają presję by uwierzyć w ich zwiedzenie. Mówią bowiem; Pan nie przyjdzie po kościół dopóki ten nie zaprowadzi sam królestwa na tej ziemi. Zniecierpliwieni biorą sprawy w swoje ręce. Tak jak kiedyś Saul. Oczekujmy...

"Oczekując błogosławionej nadziei i objawienia chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Chrystusa Jezusa," Tyt. 2:13

„Przeto bądźcie cierpliwi, bracia, aż do przyjścia Pana. Oto rolnik cierpliwie oczekuje cennego owocu ziemi, aż spadnie wczesny i późniejszy deszcz. Bądźcie i wy cierpliwi, umocnijcie serca swoje, bo przyjście Pana jest bliskie.” Jak. 5:7-8

„Wiedzcie przede wszystkim to, że w dniach ostatecznych przyjdą szydercy z drwinami, którzy będą postępować według swych własnych pożądliwości. I mówić: Gdzież jest przyobiecane przyjście jego? Odkąd bowiem zasnęli ojcowie, wszystko tak trwa, jak było od początku stworzenia.” 2 Piotr. 3:3-4

„Bo jeszcze tylko mała chwila, A przyjdzie Ten, który ma przyjść, i nie będzie zwlekał;” Hebr. 10:37




czwartek, 25 grudnia 2014

Rozdział 22:18,19

18, 19. Co do mnie, to świadczę każdemu, który słucha słów proroctwa tej księgi: Jeżeli ktoś dołoży coś do nich, dołoży mu Bóg plag opisanych w tej księdze; A jeżeli ktoś ujmie coś ze słów tej księgi proroctwa, ujmie Bóg z działu jego z drzewa żywota i ze świętego miasta, opisanych w tej księdze. BW
 

Ja świadczę każdemu, kto słucha słów proroctwa tej księgi: jeśliby ktoś do nich cokolwiek dołożył, Bóg mu dołoży plag zapisanych w tej księdze. A jeśliby ktoś odjął co ze słów księgi tego proroctwa, to Bóg odejmie jego udział w drzewie życia i w Mieście Świętym - które są opisane w tej księdze. BT

Ja zaświadczam każdemu, kto słucha słów proroctwa tego zwoju: Jeśli ktoś [coś] do nich dołoży, dołoży mu Bóg klęsk opisanych w tym zwoju; a jeśli ktoś [coś] odejmie ze słów tego zwoju proroctwa, odejmie Bóg jego udział w drzewie życia i w świętego Mieście, opisanych w tym zwoju. NP.

 

A oświadczam się każdemu słuchającemu słów proroctwa księgi tej: Jeźliby kto przydał do tego, przyda mu też Bóg plag opisanych w tej księdze; A jeźliby kto ujął ze słów księgi proroctwa tego, odejmie też Bóg część jego z księgi żywota i z miasta świętego, i z tych rzeczy, które są napisane w tej księdze. BG

And if any man shall take away from the words of the book of this prophecy, God shall take away his part out of the book of life, and out of the holy city, and from the things which are written in this book. KJV

„Każde słowo Pana jest prawdziwe. On jest tarczą dla tych, którzy mu ufają. Nie dodawaj nic do jego słów, aby cię nie zganił i nie uznał za kłamcę.” Przyp. 30:5-6


Do napisania komentarza do tych dwóch wierszy zbierałem myśli, chyba od początku studium. Te wiersze wytyczały mi granicę, i chyba po to są, granicę pomiędzy zbytnim gadulstwem, a przemilczeniem spraw ważnych.  Zasiadając do słuchania tej Księgi trzeba wykazać się maksimum staranności, aby nie usłyszeć, nie zrozumieć czegoś za dużo, ale też, aby nie pozostawić dwuznaczności, niedopowiedzeń, półprawd.

Dość intrygujący są tutaj adresaci tych słów, słuchający. Nie przepisujący, nie interpretujący, ale słuchający, παντι ακουοντι τους λογους της προφητειας, (panti akouonti tous logous tēs profēteias) każdemu słuchającemu słów proroctwa. A zatem największa odpowiedzialność jest po stronie słuchających. Ale to w cale nie oznacza, aby zatkać sobie uszy i nie słuchać tej Księgi. Nie słuchanie, nie zwalnia od odpowiedzialności. Nie słuchanie, omijanie, bagatelizowanie tej Księgi jest również formą „odjęcia słów” w niej zapisanych. Ująć z niej to także, umniejszyć jej znaczenie, wartość, zaniedbać czytania, zlekceważyć.

Księga Objawienia. Tutaj każdy drobiazg, każde słowo, jego forma gramatyczna, każda fraza ma swoje znaczenie. Jest wiele słów kluczy, mnóstwo symboli, które nadają tej Księdze wyjątkowe, szczególne znaczenie. Wiele skrótów myślowych zawierających niesamowitą głębię. Widzimy to w ostatnim rozdziale. Trzykrotne przyjdź; ja Jezus; kto pragnie; przyjdę rychło; na zewnątrz są psy; nic godnego klątwy; Duch i Oblubienica; by poświadczył wam to w zborach; te słowa są wiarygodne; tej księgi proroctwa.

„Jeżeli ktoś dołoży coś do nich”, czy chodzi tutaj o interpretację ? Gdyby tak było, gdyby chodziło o nasze myśli, zrozumienie, naszą interpretację to miliony ludzi musiałoby być dotkniętych plagami opisanymi w tej księdze, lub pozbawionymi udziału w drzewie życia, lub w księdze życia. Myślę, że nie chodzi o interpretację, ale o sposób przekazania treści tej księgi, aby tekst był jak najbardziej wierny, w stu procentach zgodny z oryginałem.

W dzisiejszym fragmencie zawarta jest ważna konkluzja, ostatnie ostrzeżenie przed manipulacją Objawieniem i wykorzystywaniem jego treści do niecnych, często partykularnych celów. Dzisiaj w wielu sytuacjach musimy być bardzo ostrożni, ponieważ przeciwnik Boży, będzie wykorzystywał treść tej Księgi w celu fałszowania Prawdy i zwodzenia uczniów Jezusa.

Przypomnijmy sobie fakt próby zamiany w manuskryptach liczby 666 na 616. Paradoksalnie i w tym fragmencie jest też jakaś zmiana. Ktoś dokonywał, być może niezamierzonej ingerencji w przepisywany tekst. W efekcie w części rękopisów (Textus Receptus) mamy napisane, że Bóg osobie ujmującej ze słów odejmie udział w; απο βιβλου της ζωης (apo biblou tēs zōēs) zwoju, w księdze życia, a w innych manuskryptach (Codex Alexandrinus) ἀπὸ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς (apo tou xylou tes zoes) drzewie życia.

W uwagach redakcyjnych do przekładu Nowe Przymierze czytamy; "Tak zwany Textus Receptus, który służył za podstawę m. in. przekładu Biblii Gdańskiej ma w tym miejscu słowo księgi, zamiast słowa drzewa. Gdy holenderski humanista Dezyderiusz Erasmus przygotowywał grecki tekst NT nie miał dostępu do greckich manuskryptów zawierających sześć ostatnich wierszy Objawienia. Przetłumaczył je zatem na grecki z łacińskiej Wulgaty. W rezultacie stworzył 17 wariantów tekstowych, których nie potwierdzają żadne odkryte dotychczas greckie manuskrypty. Niniejszy przypadek jest jednym z przykładów. Żaden grecki tekst nie zawiera słowa księga. Jeśli chodzi o słowo drzewo, znajduje się ono we wszystkich najlepszych manuskryptach."

Przy okazji tego fragmentu wracam myślą do pierwszego i szóstego błogosławieństwa zapisanego w tej proroczej Księdze. „I oto przyjdę wkrótce. Błogosławiony, który strzeże słów proroctwa tej księgi.” Obj. 22:7 „Błogosławiony ten, który czyta, i ci, którzy słuchają słów proroctwa i zachowują to, co w nim jest napisane; czas bowiem jest bliski.” Obj. 1:3

Interesującą i ważną myśl mamy zapisana w 5 Mojżeszowej 4:1-2,4; „A teraz, Izraelu, posłuchaj ustaw i praw, które was uczę wypełniać, abyście zachowali życie, weszli i wzięli w posiadanie ziemię, którą wam daje Pan, Bóg waszych ojców. Niczego nie dodacie do tego, co ja wam nakazuję, i niczego z tego nie ujmiecie, przestrzegając przykazań Pana, waszego Boga, które ja wam nakazuję. (...) Wy zaś, którzyście przylgnęli do Pana, waszego Boga, wszyscy do dziś żyjecie.” Ująć coś z tej Księgi znaczy również nie przestrzegać przykazań, ostrzeżeń zawartych w niej.

Z jednej strony widzimy, że Bóg obiecuje błogosławieństwo dla tych, którzy czytają to proroctwo i strzegą go, ale z drugiej strony, do tych, którzy odrzucają objawienie tej księgi, lub manipulują jej treścią, daje podwójne ostrzeżenie. Żadnych dodatków i skreśleń, nie ma zgodny na nic, co jest niezgodne z tekstem. Nawet ilustracje i filmy które są wytworem ludzkiej fantazji, a nie są zgodne z tekstem. Sam starałem się wzbogacić blog ze studium jakąś grafiką i wiele razy miałem dylemat, czy ładna ilustracja jest rzeczywiście zgodna z treścią danego wiersza.

Według tych słów ci którzy czytają, słuchają, strzegą, zachowują, przestrzegają, nic nie dodają i nic nie ujmują będą błogosławieni. David M. Levy pisze; „Ci którzy osobiście stosują prawdy znalezione w tej księdze, doświadczają szczególnego błogosławieństwa od Pana. Nie są to obietnice dla tych, którzy bronią słów tej księgi, tylko dla tych którzy zachowują je. Nie jest to obietnica również dla tych, którzy tylko spekulują na temat czasu opisanych wydarzeń. Odpowiedzialnością wierzących jest strzec, albo przestrzegać słów tej księgi. W tym celu muszą ją czytać, studiować i żyć wedle jej standardów.”

Nie dokładaj, ani nic nie ujmuj. Najlepiej by było tylko czytać i słuchać, co Duch dzisiaj mówi do zborów i do nas osobiście. Mówi do słuchających. Cały czas akcentowane jest słuchanie. Można bowiem czytać, przeprowadzać studium, komentować, mieć uszy a nie słyszeć.  A zatem, czy  jest tutaj coś zniechęcającego nas przed głębszym studiowaniem i interpretowaniem? Myślę, że nie. Takie odstraszanie przed studiowaniem tej księgi, ja spostrzegam jako próbę ujęcia czegoś z niej. Z drugiej strony, jest tak wiele karkołomnych spekulacji, wytworów ludzkiej fantazji i wyobraźni, że granica dokładania do tej księgi dawno została przekroczona.

Chcę jeszcze podzielić się dwiema myślami innych komentatorów; W. Barklay pisze;  „Nie jest to wyjątkowe zakończenie, starożytnej księgi. Tego rodzaju zakończenia starożytni pisarze stosowali bardzo często. Podobne ostrzeżenia spotykamy w Biblii na innych miejscach. „Niczego nie dodacie do tego, co Ja wam nakazuję, i niczego z tego nie ujmiecie, przestrzegając przykazań Pana waszego Boga, które ja wam nakazuję” (5 Mjż 4,2). „Każde słowo Pana jest prawdziwe... Nie dodawaj nic do Jego słów, aby cię nie zganił i nie uznał za kłamcę” (Prz 30,5-6). Autor księgi Enocha domaga się, aby nikt „nie zmieniał ani nie pomniejszał” jego słów (Enoch 104,10). 

List Aristesa opowiada jak na prośbę króla Egiptu przy współpracy siedemdziesięciu uczonych żydowskich powstała Septuaginta, grecka wersja Biblii hebrajskiej. Gdy zadanie to zostało wykonane, uczeni ci „według swego zwyczaju wypowiedzieli słowa przekleństwa nad tym, kto odważyłby się zmienić sporządzony przez nich tekst przekładu czy to przez dodanie czegoś czy zmianę jakiegokolwiek słowa, czy też opuszczenie jakiegoś znaku” (List Aristesa 310,311). W przedmowie do swojej księgi O początkach Rufinus zaklina przed Bogiem Ojcem, Synem i Duchem Świętym każdego, kto będzie czytał lub przepisywał tę księgę, aby niczego do niej nie dodawał, niczego nie wtrącał, nie skracał i niczego nie opuszczał. Euzebiusz (Historia Kościoła 5.20.2) cytuje zakończenie jednej z ksiąg Ireneusza, wielkiego uczonego chrześcijańskiego z drugiego wieku: „Zaklinam każdego, kto będzie przepisywał tę księgę, na Pana naszego Jezusa Chrystusa, który przyjdzie sądzić żywych i umarłych, aby porównał i poprawił swój tekst zgodnie z tym rękopisem oraz przepisał to zaklęcie na swoim egzemplarzu”.  W starożytności, gdy wszystkie księgi były przepisywane ręcznie, i wiadomo było jak łatwo przepisujący mógł popełnić błąd, na końcu księgi zwykle dodawano uroczyste ostrzeżenie przed wprowadzaniem jakichkolwiek zmian tekstu. Na tle tego powszechnego zwyczaju powinniśmy umieścić również słowa Jana. Błędem byłoby wykorzystanie tego tekstu jako argumentu werbalnego natchnienia."

P.E. Hughes dodaje; „Ostrzeżenie to jest niewątpliwie skierowane przede wszystkim do fałszywych nauczycieli, którzy przekręcają poselstwo księgi albo przez dodawanie własnych fantazji, albo przez usuwanie z niej tego, co uważają za niewygodne.”

Kiedy czytasz i słuchasz jak ktoś czyta, w jakiś sposób interpretujesz treść tego co słyszysz. Bóg dał nam zdolność rozumowania, analizowania. Nie da się tego, ot tak, wyłączyć. Czy możemy rozmawiać i dyskutować na jej temat? Myślę, że możemy. Podczas mojego, osobistego studium Objawienia wiele razy myślami byłem w tym fragmencie. Poważnie traktowałem tą przestrogę. Moją modlitwą było, chcę odebrać to co najważniejsze tu i teraz. Chcę zachęcić innych do czytania i rozważania słów zapisanych w tej, jakże ważnej proroczej księdze. Dlatego nic nie zamknąłem na ostatni guzik. Nie ja ale Duch Święty niech stawia przysłowiową kropkę nad ‘i’.

wtorek, 23 grudnia 2014

Rozdział 22:17

A Duch i oblubienica mówią: Przyjdź! A ten, kto słyszy, niech powie: Przyjdź! A ten, kto pragnie, niech przychodzi, a kto chce, niech darmo weźmie wodę żywota. BW

A Duch i Oblubienica mówią: Przyjdź! A kto słyszy, niech powie: Przyjdź! I kto odczuwa pragnienie, niech przyjdzie, kto chce, niech wody życia darmo zaczerpnie. BT

A Duch i Panna Młoda mówią: Przyjdź! I kto słyszy, niech powie: Przyjdź! Kto jest spragniony, niech przychodzi, kto chce, niech weźmie wodę życia za darmo. NP


Duch Święty i Oblubienica mówią, - Przyjdź. To jest wielkie dzieło ewangelizacji prowadzone na przestrzeni wieków przez uczniów Jezusa w ścisłej współpracy z Duchem Świętym. Ewangelizacja nie może być ludzkim programem, wytworem ludzkiej wyobraźni oderwanym od Ducha Świętego. Bez Niego słowo „Przyjdź” staje niesłyszane, nie rozumiane, nie dociera do serc adresatów. Niknie gdzieś po drodze...

„Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi do zborów” Obj. 2:7

Kto usłyszy to poselstwo, niech zechce go przyjąć. Niech powie, sam do siebie, do swojej duszy, przyjdź, skorzystaj z tej atrakcyjnej oferty. Skorzystaj z wody życia, ze Zbawienia jakie jest w Panu Jezusie. Choć bezcenne, jest za darmo...

Duch i Oblubienica mówią: Przyjdź! Kto to usłyszy, niech powtarza: Przyjdź… W języku greckim brzmi to w ten sposób; και ο ακουων ειπατω ελθε και ο διψων ελθετω (kai ho akouōn eipatō elthe kai ho dipsōn elthetō) i słuchający niech powie przyjdź i pragnący niech przyjdzie.

Duch Święty i Oblubienica mówią, - Przyjdź. To jest myśl godna zapamiętania. Nic z własnej inicjatywy.  Dzisiejsze wspólnoty muszą wrócić do zasady, o której czytamy w Dziejach Apostolskich. „ Postanowiliśmy bowiem, Duch Święty i my.” Dz.Ap. 15:28  Zachęcam również do przeczytania artykułu pt. "Filadelfia - wspólnota z otwartymi drzwiami"

„A my jesteśmy świadkami tych rzeczy, a także Duch Święty, którego Bóg dał tym, którzy mu są posłuszni.” Dz.Ap. 5:32

Kto słyszy, niech innym przekaże: Przyjdź 

W ostatnim rozdziale Księgi Objawienia pada trzykrotne ελθε (elthe) przyjdź. Duch wraz z Oblubienicą wołają, - Przyjdź. Ten kto słyszy niech powie do siebie i do innych, - Przyjdź. Dalej w wierszu dwudziestym mamy prośbę, tęsknotę, błagalną modlitwę Jana skierowaną do Pana Jezusa, - Przyjdź Panie Jezu.  Od chwili zapisania tych słów, stały się one pragnieniem wszystkich uczniów i sług Jezusa, we wspólnotach rozsianych na przestrzeni wieków po całej ziemi

Księga Objawienia jest wspaniałym traktatem ewangelizacyjnym. Widać to również i w tym wierszu. Uczniowie Jezusa wraz z Duchem Świętym przekazują usłyszane niegdyś zaproszenie; Przyjdź i skorzystaj ze Zbawienia, z wody życia za darmo, z łaski Bożej. Teraz jest czas by to zaproszenie przyjąć. Słowo Boże,  Duch Święty oraz Umiłowana mówią; teraz, teraz, jest czas zbawienia… To zawołanie; przyjdź, kiedyś zamilknie…

„Mówi bowiem: W czasie łaski wysłuchałem cię, A w dniu zbawienia pomogłem ci; Oto teraz czas łaski, Oto teraz dzień zbawienia.” 2 Kor. 6:2

„Dlatego, jak mówi Duch Święty: Dziś, jeśli głos jego usłyszycie, Nie zatwardzajcie serc waszych, jak podczas buntu, W dniu kuszenia na pustyni, (...) Ale napominajcie jedni drugich każdego dnia, dopóki trwa to, co się nazywa ''dzisiaj'', aby nikt z was nie popadł w zatwardziałość przez oszustwo grzechu. (...) Gdy się powiada: Dziś, jeśli głos jego usłyszycie, Nie zatwardzajcie serc waszych, jak podczas buntu,” Hebr. 3:7-8,13,15

Kto chce, niech weźmie wodę życia za darmo...


Na temat żywej wody pisałem przy okazji Objawienia 21: 5, 6  i Objawienie 22:1 W pierwszym z wymienionych wierszy czytaliśmy, „Ja dam pragnącemu darmo ze źródła wody życia.” Chcę ponownie położyć akcent na słowo διψωντι (dipsōnti) pragnącemu. Dzisiaj wielu wierzących ma w stosunku do Boga postawę roszczeniową. Jest łaska, należy mi się to czy tamto, Bóg daje, od tego jest. Stworzyliśmy ziemski system zarządzania Bogiem. Człowiek nic nie musi, nic nie powinien. Tymczasem Boża łaska współpracuje z wolną wolą człowieka. Bóg mówi, pragnącemu, chcącemu, temu który przychodzi, który szuka, kto uwierzy, dam.

Człowiek posiada wolną wolę. O zbawieniu z łaski, zbawieniu za darmo decyduje słowo PRAGNĘ, CHCĘ, natomiast o utracie relacji z Bogiem, o utracie zbawienia decyduje też jedno słowo, jedna krótka decyzja, JUŻ NIE PRAGNĘ, NIE CHCĘ.

Kto chce... „Ponieważ Baranek, który jest pośród tronu, będzie ich pasł i prowadził do źródeł żywych wód; i otrze Bóg wszelką łzę z ich oczu.” Obj. 7:17

„I rzekł do mnie: Stało się. Jam jest alfa i omega, początek i koniec. Ja pragnącemu dam darmo ze źródła wody żywota.” Obj. 21:6

„I pokazał mi rzekę wody żywota, czystą jak kryształ, wypływającą z tronu Boga i Baranka.” Obj. 22:1

Nuże, wszyscy, którzy macie pragnienie, pójdźcie do wód, a którzy nie macie pieniędzy, pójdźcie, kupujcie i jedzcie! Pójdźcie, kupujcie bez pieniędzy i bez płacenia wino i mleko!” Izaj. 55:1

„A w ostatnim, wielkim dniu święta stanął Jezus i głośno zawołał: Jeśli kto pragnie, niech przyjdzie do mnie i pije. Kto wierzy we mnie, jak powiada Pismo, z wnętrza jego popłyną rzeki wody żywej. A to mówił o Duchu, którego mieli otrzymać ci, którzy w niego uwierzyli; albowiem Duch Święty nie był jeszcze dany, gdyż Jezus nie był jeszcze uwielbiony.” Jan. 7:37-39

sobota, 20 grudnia 2014

Rozdział 22:16

Ja, Jezus, wysłałem anioła mego, by poświadczył wam to w zborach, Jam jest korzeń i ród Dawidowy, gwiazda jasna poranna. BW

Ja, Jezus, posłałem mojego anioła, by wam zaświadczyć o tym, co dotyczy Kościołów. Jam jest Odrośl i Potomstwo Dawida, Gwiazda świecąca, poranna. BT


Ja, Jezus, posłałem mojego anioła, aby o tym wszystkim złożył wam świadectwo dla zborów. Ja jestem Korzeń i Ród Dawida, Gwiazda jasna, poranna. NP


Przeczytajmy jeszcze wiersz z Objawienia 1:1; „Objawienie Jezusa Chrystusa, które dał mu Bóg, aby ukazać sługom swoim to, co ma się stać wkrótce; to też wyjawił On za pośrednictwem zesłanego anioła swojego słudze swemu Janowi,”

Kilka dni temu pisałem na temat literackiego nieładu panującego w ostatnim rozdziale Księgi Objawienia. Może jednak nie jest to nieład przypadkowy, ale skompresowane streszczenie całej księgi, próba zapisania ostatniego słowa, ostatniego przesłania w krótkich, lapidarnych stwierdzeniach. Popatrzmy na zwrot „Ja Jezus” ileż jest w tym krótkim haśle treści, jaka głębia. Ja Jezus. Żadna księga Nowego Testamentu nie zawiera tak wielu słów od samego Jezusa i tak wielu objawień Jego osoby.  Ja, Jezus, chcę wam we wspólnotach osobiście zaświadczyć, że to wszystko, o czym czytacie jest wiarygodne i dotyczy wspólnot, zgromadzeń uczniów Jezusa. Jest to ważne przesłanie, w pierwszej kolejności skierowane do siedmiu zborów, w drugiej do wszystkich wspólnot w każdym pokoleniu. Do mnie i do ciebie.

Ja Jezus. Co znaczy imię Jezus ? W ewangelii wg Mateusza 1:21 czytamy; „A urodzi syna i nadasz mu imię Jezus; albowiem On zbawi lud swój od grzechów jego.” Imię Jezus jest pochodzenia hebrajskiego. Forma grecka (Iησοuς) jest przekształceniem imienia hebrajskiego, ישוע ,ישו Jehoszua, w formie skróconej Jeszua. Imię hebrajskie oznacza „Jahwe jest zbawieniem”.

Ja jestem korzeń z rodu Dawida. Już raz Pan Jezus został nam przedstawiony w taki sam sposób;  „A jeden ze starców rzecze do mnie: Nie płacz! Zwyciężył lew z pokolenia Judy, korzeń Dawidowy, i może otworzyć księgę, i zerwać siedem jej pieczęci.” Obj. 5:5 Jest to bezpośrednie odwołanie się do słów proroka Izajasza z jedenastego rozdziału.

„I wyrośnie różdżka z pnia Isajego, a pęd z jego korzeni wyda owoc. I spocznie na nim Duch Pana; Duch mądrości i rozumu, Duch rady i mocy, Duch poznania i bojaźni Pana. (...) I stanie się w owym dniu, że narody będą szukać korzenia Isajego, który załopocze jako sztandar ludów; a miejsce jego pobytu będzie sławne.” Izaj. 11:1-2,10

Nie jestem judofilem, ale na podstawie Księgi Objawienia muszę stwierdzić, że Bóg, a tym bardziej sam Jezus nie odciął się od narodu wybranego. Ci którzy głoszą teologię zastępstwa i odjęcia błogosławieństwa od Izraela na korzyść Kościoła, uważam że są w błędzie. Kolejnym dowodem na więź Boga Izraela z rodem wybranym, jest dzisiejszy wiersz. Mamy tutaj dwa wyraźne odwołania do Izraela. Jezus jest ριζα (riza) korzeniem γενος (genom) rodu Dawida.

„Wyrósł bowiem przed nim jako latorośl i jako korzeń z suchej ziemi. Nie miał postawy ani urody, które by pociągały nasze oczy, i nie był to wygląd, który by nam się mógł podobać. Wzgardzony był i opuszczony przez ludzi, mąż boleści, doświadczony w cierpieniu jak ten, przed którym zakrywa się twarz, wzgardzony tak, że nie zważaliśmy na niego.” Izaj. 53:2-3

P.E. Hughes pisze: „Jezus określa siebie jako korzeń i ród Dawida, a czyniąc to wskazuje na fakt, że jest nie tylko po Dawidzie, ale przed nim. Określenie jest zasadniczo takie same jak to, które już spotkaliśmy w 5:5, gdzie został on nazwany, “lwem z pokolenia Judy“ i “korzeniem Dawida“ (patrz komentarz tamże). Jezus jest nie tylko potomkiem Dawida albo jego latoroślą, ale także jego korzeniem, przyczyną jego egzystencji. Jako korzeń jest Bogiem i Stwórcą Dawida; jako latorośl jest przez swoje wcielenie Synem Dawida, obiecanym królewskim Wybawicielem, “potomkiem Dawida według ciała“ (Rz 1:3 Hbr 7:14).”

„Paweł, sługa Jezusa Chrystusa, powołany na apostoła, wyznaczony do zwiastowania ewangelii Bożej, Którą [Bóg] przedtem zapowiedział przez swoich proroków w Pismach Świętych O Synu swoim, potomku Dawida według ciała,” Rzym. 1:1-3

„Wiadomo bowiem, że Pan nasz pochodził z plemienia Judy, o którym Mojżesz nic nie powiedział, co się tyczy kapłanów.” Hebr. 7:14

Pan Jezus porównuje się do korzenia. Korzeń jest fundamentem dla rośliny, odżywia ją, daje jej życie. Apostoł Paweł pisze, że jaki jest korzeń, taka jest cała roślina. Święty korzeń uświęca całą roślinę. Jezus jest takim świętym korzeniem nie tylko dla rodu Dawida, ale także dla εκκλησιαις (ekklēsiais) zgromadzeń, (społeczności) wywołanych z tego świata uczniów Jezusa, dla swojej Oblubienicy.

„A jeśli zaczyn jest święty, to i ciasto; a jeśli korzeń jest święty, to i gałęzie. Jeśli zaś niektóre z gałęzi zostały odłamane, a ty, będąc gałązką z dzikiego drzewa oliwnego, zostałeś na ich miejsce wszczepiony i stałeś się uczestnikiem korzenia i tłuszczu oliwnego, To nie wynoś się nad gałęzie; a jeśli się chełpisz, to pamiętaj, że nie ty dźwigasz korzeń, lecz korzeń ciebie.” Rzym. 11:16-18

„By sprawił według bogactwa chwały swojej, żebyście byli przez Ducha jego mocą utwierdzeni w wewnętrznym człowieku, Żeby Chrystus przez wiarę zamieszkał w sercach waszych, a wy, wkorzenieni i ugruntowani w miłości,” Efez. 3:16-17

„Jak więc przyjęliście Chrystusa Jezusa, Pana, tak w nim chodźcie, Wkorzenieni weń i zbudowani na nim, i utwierdzeni w wierze, jak was nauczono, składając nieustannie dziękczynienie.” Kol. 2:6-7

"Albowiem w nim żyjemy i poruszamy się, i jesteśmy, jak to i niektórzy z waszych poetów powiedzieli; Z jego bowiem rodu jesteśmy."  Dz.Ap. 17:28

Dalej Pan Jezus mówi o sobie, że jest Gwiazdą jasno świecąca, poranną. Polecam uwadze komentarz do słów Objawienie 2:28; Dam mu też gwiazdę poranną Gwiazda poranna rozświetla mroki nocy i zapowiada jej koniec.

W Objawieniu 22:5 czytaliśmy: "I nocy już nie będzie, i nie będą już potrzebowali światła lampy ani światła słonecznego, gdyż Pan, Bóg, będzie im świecił i panować będą na wieki wieków." Objawienie opisuje straszną noc poprzedzającą okres nowej ziemi i nowego nieba. Pan Jezus jest już dzisiaj, dla swoich uczniów takim właśnie jasno świecącym zwiastunem zakończenia tej nocy.

W ewangelii Mateusza 2:9-10 czytamy o tym jak szczególna gwiazda obwieściła narodziny Jezusa; "Oni zaś (mędrcy ze Wschodu), wysłuchawszy króla, odeszli. A oto gwiazda, którą ujrzeli na Wschodzie, wskazywała im drogę, a doszedłszy do miejsca, gdzie było dziecię, zatrzymała się.  A ujrzawszy gwiazdę, niezmiernie się uradowali."

 O gwieździe porannej czytaliśmy w Objawieniu 2:26-28. „Zwycięzcy i temu, kto pełni aż do końca uczynki moje, dam władzę nad poganami, I będzie rządził nimi laską żelazną, i będą jak skruszone naczynia gliniane. Taką władzę i Ja otrzymałem od Ojca mojego; dam mu też gwiazdę poranną.”

„Teraz oto ja idę do mego ludu, lecz chodź i ty, a powiem ci, co ten lud uczyni twemu ludowi w przyszłości. I wygłosił swoje proroctwa, mówiąc: Słowo Bileama, syna Beora, Słowo męża o otwartym oku, Słowo tego, który słyszy słowa Boga, Który zna myśli Najwyższego, Który ogląda widzenie Wszechmocnego, Który pada, lecz z otwartymi oczyma. Widzę go, lecz nie teraz, Oglądam go, lecz nie z bliska. Wzejdzie gwiazda z Jakuba, Powstanie berło z Izraela, I roztrzaska skronie Moabu, Ciemię wszystkich synów Seta.” 4 Moj. 24:14-17

„Mamy więc słowo prorockie jeszcze bardziej potwierdzone, a wy dobrze czynicie, trzymając się go niby pochodni, świecącej w ciemnym miejscu, dopóki dzień nie zaświta i nie wzejdzie jutrzenka φωσφορος (fōsforos) gwiazda jutrzenka (gwiazda poranna) w waszych sercach. 2 Piotr. 1:19

 „Powstań, zajaśnij, gdyż zjawiła się twoja światłość, a chwała Pańska rozbłysła nad tobą. Bo oto ciemność okrywa ziemię i mrok narody, lecz nad tobą zabłyśnie Pan, a jego chwała ukaże się nad tobą.” Izaj. 60:1-2

czwartek, 18 grudnia 2014

Rozdział 22:15

Na zewnątrz są psy i czarownicy, i wszetecznicy, i zabójcy, i bałwochwalcy, i wszyscy, którzy miłują kłamstwo i czynią je, BW

Na zewnątrz są psy, guślarze, rozpustnicy, zabójcy, bałwochwalcy i każdy, kto kłamstwo kocha i nim żyje. BT

Na zewnątrz są psy, czarownicy, ludzie dopuszczający się nierządu, zabójcy (mężobójcy BG), bałwochwalcy oraz każdy, kto kocha kłamstwo i popełnia je. NP


Przeczytajmy jeszcze raz wers z Objawienia 21:8; „Udziałem zaś bojaźliwych i niewierzących, i skalanych, i zabójców, i wszeteczników, i czarowników, i bałwochwalców, i wszystkich kłamców będzie jezioro płonące ogniem i siarką. To jest śmierć druga.”

W poprzednim komentarzu zastanawialiśmy się kim są psy. Dzisiaj w tym samym wierszu mamy jeszcze pięć grup ludzi z zakazem wstępu do Nowego Jeruzalem. Są to: φαρμακοι (farmakoi) czarownicy, πορνοι (pornoi) nierządnicy, wszetecznicy, φονεις (foneis) mordercy, ειδωλολατραι (eidōlolatrai) bałwochwalcy oraz πας ο φιλων και ποιων ψευδος (pas ho filōn kai poiōn pseudos) lubiący, miłujący i czyniący kłamstwo.

Dzisiejszy wiersz jest duplikatem tekstu z Objawienia 21:8. Ten, już dobrze nam znany werset odpowiada na dwa pytania. Kim są psy, oraz co to znaczy być na zewnątrz? Porównując te dwa wiersze mamy tu i tu: czarowników, zabójców, wszeteczników, bałwochwalców oraz kłamców. W wersecie 21:8 nie ma psów, ale są bojaźliwi, niewierzący i skalani. Myślę, że te trzy grupy negatywnych cech ludzi można określić jednym pojęciem, psy. Czy psy są bojaźliwe ? Zapewne tak skoro jest przysłowie „podkulić ogon jak pies i uciec”

Werset z Objawienia 21:8 odpowiada również na pytanie co to jest za miejsce i gdzie znajduje się „na zewnątrz". Tym miejscem jest jezioro płonące ogniem i siarką. To jest śmierć druga.

W Ewangelii wg Mateusza, Pan Jezus w kilku miejscach wspomina o ciemnym miejscu na zewnątrz, gdzie będzie płacz i zgrzytanie zębów. „Synowie Królestwa zaś będą wyrzuceni do ciemności na zewnątrz; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.” Mat. 8:12; „Wtedy król rzekł sługom: Zwiążcie mu nogi i ręce i wyrzućcie go do ciemności zewnętrznej; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Albowiem wielu jest wezwanych, ale mało wybranych.” Mat. 22:13-14; „A nieużytecznego sługę wrzućcie w ciemności zewnętrzne; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.” Mat. 25:30

Zachęcam do przeczytania moich rozważań do Objawienia 21:8. Szczególnie musimy zwrócić uwagę na kłamstwo, (pseudos), półprawdy, pozory, obłudę, zwodzenie, nieprawdę, fałsz, wszelaką imitację. Księga Objawienia w sposób szczególny piętnuje wszelkiego rodzaju kłamstwo. Dzisiejszy wiersz mówi o nawyku kłamania, o miłości do kłamstwa, konfabulowania. Są ludzie, którzy kłamstwo mają we krwi, budzą się kłamiąc, żyją cały dzień w kłamstwie i kładą się spać mając kłamstwo w swoim sercu i umyśle. Nie kochaj kłamstwa ani u siebie, ani u innych.

„Znam uczynki twoje i trud, i wytrwałość twoją, i wiem, że nie możesz ścierpieć złych, i że doświadczyłeś tych, którzy podają się za apostołów, a nimi nie są, i stwierdziłeś, że są kłamcami.” Obj. 2:2; „Oto sprawię, że ci z synagogi szatana, którzy podają się za Żydów, a nimi nie są, lecz kłamią, oto sprawię, że będą musieli przyjść i pokłonić się tobie do nóg, i poznają, że Ja ciebie umiłowałem.” Obj. 3:9; „Są to ci, którzy się nie skalali z kobietami; są bowiem czyści. Podążają oni za Barankiem, dokądkolwiek idzie. Zostali oni wykupieni spomiędzy ludzi jako pierwociny dla Boga i dla Baranka. I w ustach ich nie znaleziono kłamstwa; są bez skazy.” Obj. 14:4-5; „Udziałem (…) wszystkich kłamców będzie jezioro płonące ogniem i siarką. To jest śmierć druga.” Obj. 21:8; „I nie wejdzie do niego nic nieczystego ani nikt, kto czyni obrzydliwość i kłamie, tylko ci, którzy są zapisani w księdze żywota Baranka.” Obj. 21:27; „Na zewnątrz są psy (…) wszyscy, którzy miłują kłamstwo i czynią je,” Obj. 22:15

„Przeto, odrzuciwszy kłamstwo, mówcie prawdę, każdy z bliźnim swoim, bo jesteśmy członkami jedni drugich.” Efez. 4:25



Dawid w Psalmie 101:6-7 w temacie kłamstwa złożył taką oto deklarację; „Oczy moje zwrócone są na wiernych w kraju, Aby mieszkali ze mną. Kto chodzi drogą prawa, Ten mi służyć będzie. Oszust nie zamieszka w domu moim, Kłamca nie ostoi się w oczach moich.”